Tuesday, 19 October 2021

Memoir


Text Formatted

ക്ലാസിലെ അധ്യാപിക, ക്ലാസിനുപുറത്തെ ഒരു കുട്ടി

അധ്യാപക ജീവിതത്തിന്​ മാർഗദർശികളായ ചില വിദ്യാർഥികളെക്കുറിച്ചാണ്​ ഈ അനുഭവം

Image Full Width
Image Caption
ബ്രണ്ണന്‍ കോളേജിലെ മലയാളം വിഭാഗം വിദ്യാർത്ഥികള്‍ രാജശ്രീക്ക്​ സമ്മാനിച്ച ചിത്രം / വര: അതുല്‍ കെ. പി
Text Formatted

കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ ലൈസന്‍സ് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാല്‍പ്പിന്നെ തൊഴില്‍ എന്നതിനപ്പുറം സമൂഹത്തില്‍ ചില സവിശേഷാധികാരങ്ങളുള്ള പദവിയായി അതിനെ മിക്കവരും കാണാറുണ്ട്. അധ്യാപകരും പൊതു സമൂഹവുമൊക്കെ അത്തരമൊരു ബോധം പങ്കുവെക്കും. പഠിപ്പിക്കുന്നവരും പഠിക്കുന്നവരും എന്ന ഗണം കൃത്യമായി ഒരു അധികാര നിലയെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. അറിവിന്റെയും മൂല്യബോധങ്ങളുടെയും അധികാരികളോ സംരക്ഷകരോ ആയ ഒരു വര്‍ഗവും ഏതു നിമിഷവും തെറ്റു വരുത്താവുന്ന ഒരു വര്‍ഗവുമാണ് ക്ലാസ് മുറികളില്‍ അഭിമുഖമായി വരിക.

ശരിതെറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള കടുത്ത മുന്‍വിധിയുമായാണ് ഭൂരിപക്ഷം അധ്യാപകരും തൊഴില്‍ ജീവിതം തുടങ്ങുക. മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്ന്, പ്രത്യേകിച്ച് മുന്നിലിരിക്കുന്ന കുട്ടികളില്‍ നിന്ന് പലതും പഠിക്കാനും സ്വയം തിരുത്താനുമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കി വരാന്‍ സമയമെടുക്കും. "നല്ല മാഷല്ല ഞാന്‍' എന്ന് വൈകിയെങ്കിലും തിരിച്ചറിയുന്നവര്‍ കുറവുമായിരിക്കും. സ്വന്തം കാര്യത്തിലാണെങ്കില്‍, അധ്യാപനത്തില്‍ രണ്ടു ദശകങ്ങള്‍ പിന്നിടുമ്പോഴുണ്ടായ ഏറ്റവും വലിയ വളര്‍ച്ചയായി കണക്കാക്കുന്നത് ആ തോന്നലുണ്ടായി എന്നതു തന്നെയാണ്.

നേര്‍രേഖയില്‍ ചിന്തിച്ചു പോവുകയെന്നത് അധ്യാപകരുടെ ഏറ്റവും വലിയ പരിമിതിയായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് ശരിതെറ്റുകളുടെ കുടുക്കില്‍ അവര്‍ വീണുപോവുന്നത്. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ തെറ്റെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് കണ്ണു തുറപ്പിക്കുന്ന ചില മറുവശങ്ങളുണ്ട് എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുന്നതു വരെയേ അത്തരം ബൈനറികള്‍ക്ക് ആയുസ്സുണ്ടാകൂ. വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലെങ്കിലും ചില കുട്ടികള്‍ അത് ഭംഗിയായി പഠിപ്പിച്ചുതരും. ശേഷിക്കുന്ന അധ്യാപക ജീവിതത്തില്‍ അവരും മാര്‍ഗദര്‍ശികളാണ്. അത്തരമൊരാളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ കുറിപ്പ്. 

rajasree
ആർ. രാജശ്രീ

2006 ലാണ