Saturday, 27 November 2021

കഥ


Text Formatted

മഴക്കാലം!...
മഞ്ഞുകാലം!...
കൊറോണക്കാലം!...
സിനിമാക്കാലം!...
കാലം....., അന്ന്!....

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

വേനല്‍ക്കാലം

രു വേനല്‍ക്കാല വൈകുന്നേരമാണ് രാധികയുടെ ഭര്‍ത്താവ് വിനയന്‍ മരിച്ചു പോകുന്നത്. തുടര്‍ന്നുള്ള ദിനങ്ങളില്‍, മകള്‍ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് തിരികെ പോയതോടെ താന്‍ വല്ലാതെ തനിച്ചായ പോലെ അവള്‍ക്ക് തോന്നി. ജോലിയിലെ തിരക്കുകള്‍ ഒഴിവാക്കാനും സ്വല്‍പം സ്വസ്ഥത തേടിയും അങ്ങനെയാണ് അത്തിപ്പുഴയ്ക്ക് ട്രാന്‍സ്​ഫർ വാങ്ങുന്നത്. സ്ഥലംമാറ്റം കിട്ടിയ താലൂക്കിലെ ടൗണും കാടിനോട് ചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന അത്തിപ്പുഴ അങ്ങാടിയും അവള്‍ക്കേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. വേനല്‍ക്കാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലും അവിടം വല്ലാത്തൊരു കുളിര് ഉള്ളിലേക്ക് ഊര്‍ന്നിറങ്ങുന്നതായി അനുഭവപ്പെട്ടു. പ്രകൃതിയുടെ ഈ സാന്ത്വനം അവളെ ശാന്തമാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. 

അത്തിപ്പുഴ സെന്റ് ജോസഫ് പള്ളിയും റവന്യൂ വകുപ്പും തമ്മിലുള്ള കേസില്‍ റവന്യൂ വകുപ്പിന് അനുകൂലമായ വിധി വന്നതിനാല്‍, അവരത് കേന്ദ്ര മാനവ വിഭവശേഷി മന്ത്രാലയത്തിന് കീഴില്‍ വരുന്ന Institute of Forest Studies എന്ന സ്ഥാപനം തുടങ്ങാനായി വിട്ടുകൊടുത്തു. നിര്‍ദ്ദിഷ്ട സ്ഥലത്ത് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു പോകാനുള്ള നോട്ടീസ് നല്‍കുന്നതിന്റെ മേല്‍നോട്ടമായിരുന്നു, അത്തിപ്പുഴ എത്തിയപ്പോള്‍ ആദ്യം ഏല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട ചുമതല. രണ്ട് കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍സും ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റു മൂന്നുപേര്‍ക്കുമൊപ്പം പ്രദേശവാസികളെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രാരംഭ നടപടികള്‍ക്കായി രാധികയ്ക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്. അതിന് മുമ്പ് തന്നെ അത്തിപ്പുഴയാകെയൊന്ന് ചുറ്റിയടിച്ച് തന്റെ ക്യാമറയില്‍ അവള്‍ അത്തിപ്പുഴയെ പകര്‍ത്തിയിരുന്നു. യൂസഫിക്കയുടെ കടയിലെത്തി നോട്ടീസ് പതിക്കുമ്പോള്‍, എന്തുകൊണ്ട് തന്റെ ട്രാവല്‍ ക്യാമറയുടെ കൗതുകത്തിലൊന്നും വിചിത്രരൂപത്തിലുള്ള ഈ ഭക്ഷണശാല പെട്ടില്ലെന്നവള്‍ ചിന്തിച്ചു.

കടയുടമയായ യൂസഫിന് അത്യാവശ്യം പ്രായം കാണും അയാളുടെ സ്നേഹോഷ്മളമായ പെരുമാറ്റത്തേയും കടയുടെ കൗതുകക്കാഴ്ചയേയും പരിഗണിക്കാതെ രാധികയ്ക്ക് അയാളോട് പെരുമാറേണ്ടി വന്നു. ഔദ്യോഗിക കൃത്യനിര്‍വ്വഹണത്തിന്റെ കാര്‍ക്കശ്യത്തിലും ലൈബ്രറിയും ലഘുഭക്ഷണശാലയും വീടും ചേര്‍ന്നുള്ള ആ ഇടത്തോട് അവള്‍ക്കൊരിഷ്ടം തോന്നി. അവിടെ നിന്നൊന്നും വായിക്കാനോ കഴിക്കാനോ നില്‍ക്കാതെ ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നതില്‍, അവള്‍ക്കെന്തോ ഒരു നിര