Wednesday, 20 October 2021

Novella


Text Formatted

തൈമയും കൊളംബസും -6

രണ്ടാം വരവ്

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: സുധീഷ് കോട്ടേമ്പ്രം
Text Formatted

രണം ഇല്ലാത്ത സമയമായതിനാല്‍ ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യര്‍ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. കണക്കില്ലാത്തതെന്നും, ഒരിക്കലും വറ്റില്ലെന്നും തോന്നിച്ച ഭൂമിയിലെ വിഭവങ്ങള്‍ പതുക്കെ പതുക്കെ തീര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പല തലമുറകളില്‍ പെട്ട ജീവജാലങ്ങള്‍ പരിമിത വിഭവങ്ങള്‍ക്കായി പോരടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ മനുഷ്യന് ഭൂമിയിലെ ജീവിതം മടുത്തിരുന്നു. മറ്റു മനുഷ്യരുമായി ഭക്ഷണത്തിന് മല്ലിട്ട് എല്ലാവരുടേയും വെറുപ്പിനും ക്രോധത്തിനും പാത്രമായി ജീവിച്ച് മതിയായിരുന്നു. അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും അകാശത്തു കൂടി മേഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഒരു മേഘമായി ജനിക്കണമെന്നായിരുന്നു അയാളുടെ ആഗ്രഹം.
ഒരു ദിവസം അയാള്‍ ദൈവത്തെ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു: "മരണം ഇല്ലെങ്കില്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ഇനി വാസം സാധ്യമല്ല. ദയവായി മരണത്തെ അയച്ച് പഴയ തലമുറയില്‍ പെട്ടവരെ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.' 

"നിനക്ക് ഉറപ്പാണോ മനുഷ്യാ? നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ഒഴിവാക്കാന്‍? അവരില്ലാതെ ജീവിക്കാന്‍ നിനക്ക് സാധിക്കുമോ' ദൈവം ചോദിച്ചു. 
ആ മനുഷ്യന് ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. 
ദിവസങ്ങള്‍ പോകെ പോകെ ഭൂമിയിലെ വാസം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ദുസ്സഹമായി. മനുഷ്യന്‍ വീണ്ടും ദൈവത്തെ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു: 
"ഞാന്‍ വീണ്ടും അങ്ങയോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അതിജീവിക്കാന്‍ ഒരൊറ്റ വഴിയേ ഉള്ളൂ. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് മരണത്തെ അയക്കൂ' 
ഇത്തവണ എന്തു കൊണ്ടോ ദൈവം അയാളോട് സമ്മതം മൂളി. 
മരണത്തെ ഭൂമിയിലെക്ക് അയച്ച് ഭൂമിയില്‍ ജീവനുളളവയെല്ലാം മരണത്തിന് അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് അറിയിച്ചു. അതോടെ ഭൂമിയില്‍ മരണം തന്റെ തേര്‍ വാഴ്ച ആരംഭിച്ചു. 

ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ചത്തു വീഴാന്‍ തുടങ്ങി. മരിച്ചു വീണവരില്‍ പക്ഷെ നൂറു കണക്കിന് വര്‍ഷം ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ച പഴയ തലമുറയിലെ മനുഷ്യര്‍ മാത്രമല്ല, ജനിച്ചു വീണ് മിനിട്ടുകള്‍ മാത്രമായ ചോരക്കുഞ്ഞുങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ തീരുമാനത്തിന്റെ ദൂഷ്യ ഫലങ്ങള്‍ ബോധ്യപ്പെട്ട മനുഷ്യന്‍ വീണ്ടും ദൈവത്തെ വിളിച്ച് കരഞ്ഞു. മരണത്തെ ഭൂമിയില്‍നിന്ന് തിരിച്ചു വിളിക്കാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. 
""എന്റെ പൂര്‍വ്വികരെ, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, മരണം വഴി എന്നില്‍ നിന്ന് പിരിച്ചവരെ ദയവു ചെയ്ത