Wednesday, 20 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

എന്റെ കഥ- 4

ചുവന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സന്ധ്യാമേരി 

ഓരോ ക്രിസ്തുമസ്സിന്നും ചുവന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സന്ധ്യാമേരിയായ്, അവരെ ഞാൻ ഓർത്തു... സന്ധ്യാമേരിയെന്ന ചുവന്ന നക്ഷത്രമായി ആകാശത്തവർ തിളങ്ങി...

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: കെ.പി. മുരളീധരന്‍
Text Formatted

ക്രിസ്മ​സ് എന്നാൽ പൂമ്പാറ്റ, ബാലരമക്കഥകളിൽ മാത്രം വായിച്ചു കേട്ട രസകരമായ ഒന്നായിരുന്നു എനിക്ക്.
അതിലെ പേജുകളിലെ ചിത്രങ്ങൾ കാൺകെ ഹൃദയത്തിൽ മഞ്ഞു പൊഴിയുകയും അതിൽ പ്രകാശപ്പൊട്ടുപോലെ പൊൻനക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 
രാത്രി ഉറക്കത്തിൽ സ്വപ്നത്തിൽ ജിംഗിൾ ബെൽ ഉയരുകയും സാന്റാ അപ്പൂപ്പൻ വരികയും ചെയ്തിരുന്നു.
കഥാപുസ്തകത്തിൽ കവിഞ്ഞ് ഒരു ക്രിസ്​മസ്​ നക്ഷത്രമോ ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയമോ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. വായിച്ചു സ്വപ്നം കണ്ട ക്രിസ്​മസ് അല്ലാതെ എനിക്കൊന്നും അറിയുമായിരുന്നില്ല. ക്രിസ്​മസ് കേക്കുകൾ ബേക്കറിയിൽ വരാത്ത അത്രയും ഉൾനാട്ടിലാണ്​ ഞാൻ പഠിച്ചിരുന്നതും. ഒരേ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ്​ എന്റെ പേങ്ങാട്ട് സ്കൂളിൽ ക്രിസ്ത്യാനിയായിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്.
മേബിൾ എന്നായിരുന്നു ആ ചേച്ചിയുടെ പേര്.
ഒന്നാംക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കെ, ക്രിസ്​മസ്​ കേക്കുകൾ കൊണ്ടു വന്ന് ടീച്ചർമാർക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ എനിക്കും കിട്ടി ഒരു കഷണം. എന്റെ പേങ്ങാട്ട് സ്കൂളിലെ ഓമനക്കുട്ടിയായിരുന്നു ഞാൻ. ഏത് ക്ലാസിലെ കുട്ടികൾ മിഠായികൊണ്ട് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വരുമ്പോഴും ഞാൻ ഒന്നാം ക്ലാസിൽ നിന്ന്​ കുതറിയോടി. എന്റെ കുഞ്ഞിക്കൈകൾ നീണ്ടു. നാവ് കൊതിയുടെ തുപ്പൽസമുദ്രമായി. ഞാൻ നിന്നു കൊഞ്ചി കവിളിൽ തേൻ പടർന്നു. മേബിൾ ചേച്ചി പൊതിയുമായ് പോകുന്നത് ഞാൻ ജനാലവഴി കണ്ടു. സംശയിച്ചില്ല എണീറ്റു നിന്നു.. “ഇച്ചീച്ചി മുത്തണം,” 

""ഓട് ഓട്.''
ഞാനോടി മൂത്രപ്പുരയിലേയ്ക്കല്ല. സ്റ്റാഫ് റൂമിലേയ്ക്ക്... 

ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ കൂടു തുറന്നിരിക്കയാണ് കേയ്ക്ക്.
മനോഹരി മധുരകാരി.. മൂക്കിൽ മാദകമായ മണം. പഞ്ചസാരയുടെ കട്ടപോലെ വെള്ള ഐസിങ്ങ്സ്സ്. അതിലൊരു വിടർന്ന റോസാപ്പൂവ്. ഉയ്യോ; ചോന്ന നിറം. ഞാൻ കൈകൾ കൊട്ടി. പച