Monday, 29 November 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 4

​​​​​​​ശെന്തില്‍; സ്ഥാനം തെറ്റിയിട്ട ഒരു കുപ്പായക്കുടുക്ക്

ടീച്ചറുടെ റൂള്‍ത്തടിക്ക് താഴെ കൈ കമഴ്​ത്തിവെക്കേണ്ട ഊഴം എന്നും ശെന്തിലിനാണ്. ഏത് ശിക്ഷയെയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ സ്വീകരിച്ചത് ഉച്ചച്ചോറിനും അതില്‍ ഒഴിച്ച് കിട്ടുന്ന കൊഴുത്ത സാമ്പാറിനും വേണ്ടിയാണ്.

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

വെറും വെള്ളത്തുണിയില്‍ മനുഷ്യര്‍ നടക്കുന്നതും ചിരിക്കുന്നതും ഓടുന്നതും തമ്മില്‍ തല്ലുന്നതുമൊക്കെ പാലൈവനം ഉസ്താദിന് പുതിയ അറിവായിരുന്നു. മജീദാണ് ഉസ്താദിനോട് ആ സിനിമാ വിശേഷം പറഞ്ഞത്. അവന് ആദ്യത്തെ അടി കിട്ടി. സിനിമ കണ്ടവരൊക്കെ വന്ന് കൈ നീട്ടി അടി വാങ്ങി.

ഉസ്താദ് ഉറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു:""ആലംദുനിയാവില്‍ പടച്ചോനുമാത്രേ പടപ്പോള്‍ക്ക് ജീവന്‍ കൊടുക്കാന്‍ പറ്റുള്ളൂ. ഇങ്ങള് കണ്ടത് ഇബ്ലീസിന്റെ ഫിത്‌നയാണ്. ഇഞ്ഞെങ്ങാനും പോയാല്... അറിയാല്ലോ....?''

ശബ്ദവും വര്‍ണ്ണവും ഉള്ള സിനിമ രണ്ടാം വട്ടം വന്നത് പൊങ്കല്‍ അവധിക്കാണ്. ചര്‍ച്ചിന്റെ മുറ്റവും കടന്ന് ആള്‍ക്കൂട്ടം പാതയിലേക്ക് പടര്‍ന്നു. ആനന്ദമൂര്‍ച്ചയ്ക്ക് ചാരായലഹരി കൂടി തുണയായപ്പോള്‍ മുമ്പില്‍ കണ്ടവരൊക്കെ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഞാനും തങ്കരാജും ഒന്നിച്ചാണ് സിനിമ കാണാന്‍ ഇരുന്നത്.

മുത്തയ്യന്‍ സാര്‍ തന്റെ ക്ലാസിലെ കുട്ടികളെ തിരഞ്ഞ് നടന്ന് ഞങ്ങളെ കണ്ടെത്തി.സാറ് ഞങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ തിക്കി തിരക്കി ഇരുന്നു. തങ്കരാജിനോട് ചെവി തുടക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. കൈ കൊണ്ട് മഞ്ഞച്ചലം തുടച്ച് കയ്യില്‍ പുരണ്ടത് നിക്കറില്‍ തുടച്ച് അവന്‍ ചിരിച്ചു. സാറ് പോക്കറ്റില്‍ നിന്ന് കളഭമണമുള്ള തൂവാലയെടുത്ത് അവന് നീട്ടി. ആ സുഗന്ധം കയ്യില്‍ പിടിച്ച് അവന്‍ സാറിനെ നോക്കി. ആരും അവനോട് ഇതിനുമുമ്പ് പൊട്ടിയൊലിക്കുന്ന ചെവി തുടക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അത് വൃത്തിയാക്കാന്‍ സുഗന്ധത്തൂവാല കൊടുത്തിട്ടില്ല.

ഞാന്‍ തങ്കരാജിനെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു. സാര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടാള്‍ക്കുമായി അഞ്ച് രൂപ തന്ന് മിഠായി വാങ്ങി തിന്നാന്‍ പറഞ്ഞു. ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങള്‍ പൂക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. ആ നക്ഷത്ര പ്രകാശം ഞങ്ങളിലേക്ക് പടരുന്നത് അറിഞ്ഞു. സാര്‍ എഴുന്നേറ്റ് സിനിമ മുഴുവന്‍ കാണണമെന്നും സ്‌കൂള്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍ തനിക്ക് കഥ പറഞ്ഞു തരണമെന്നും പറഞ്ഞിട്ട് ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ മറഞ്ഞു. 
തങ്കരാജ് വെള്ളത്തൂവാലയും കയ്യില്‍ പി