Saturday, 23 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 5

ഉണക്കമീന്‍ മണമുള്ള മുനിയമ്മ

മുനിയമ്മാ... ഒരു കഥയിലും ഇടം കിട്ടാത്ത, ഒരു രേഖയിലും പേരില്ലാത്ത നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ ഞാന്‍ എങ്ങനെയാണ് എന്റെ വികല ഭാഷയിലേക്ക് പകര്‍ത്തുക...?

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം : ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

കുമാരപുരത്തിനും തക്കലക്കും അപ്പുറം കുളച്ചിലില്‍ നിന്നാണ് മുനിയമ്മ തലയില്‍ ഉണക്കമീന്‍ കൊട്ടയും ചുമന്ന് നടന്നുവന്നത്.
അക്കണ്ട ദൂരമത്രയും നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ സന്ധ്യയായാല്‍ അവര്‍ പരിചയമുള്ള ഏതെങ്കിലും വീട്ടില്‍ അന്തിയുറങ്ങും.
രണ്ട് പകലുകളിലെ നടത്തത്തിനുശേഷം മുനിയമ്മ പെരും ചിലമ്പിലെത്തുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലാണ് അന്തിയുറങ്ങാറ്.
മുനിയമ്മയുടെ കൊട്ടക്കും ചേലക്കും തലമുടിക്കും ചുവന്ന പൊട്ടിനുമൊക്കെ ഉണക്കമീനിന്റെ മണമാണ്. നടക്കുന്ന ദൂരങ്ങളിലൊക്കെയും അവര്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയും.
‘കരുവാടോയ് .... കരുവാട്....'
ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ അവരുടെ കുട്ടയില്‍ ഉണക്കമീനുണ്ടാവും. പുലര്‍ച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് വേളിമലയോളം നടന്ന് അവിടെ മീന്‍ മുഴുവന്‍ വിറ്റഴിച്ച് മുനിയമ്മ പെരും ചിലമ്പില്‍ നിന്നും കുളച്ചിലിലേക്ക് ബസ് കയറും. ഉണക്കമീനിന്റെ മണമുള്ള ചുവന്ന പണക്കിഴി അരയില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കും.

ജീവിതകാലമത്രയും മറക്കാതിരിക്കാന്‍ എന്റെ വലത്തേ ചൂണ്ടുവിരലില്‍ മുനിയമ്മ അടയാളപ്പെട്ട് കിടപ്പുണ്ട്.

വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ എന്റെ വലത്തേ കയ്യിലെ ചൂണ്ടുവിരലിന്റെ നഖത്തിനുണ്ടായ പുഴുക്കുത്തില്‍ ഞാന്‍ അലറി കരഞ്ഞപ്പോള്‍ മുനിയമ്മയാണ് ചികിത്സിച്ചത്. പാലൈവനം ഉസ്താദ് മന്ത്രിച്ചൂതിയിട്ടും മാറാത്ത ആ ശൈത്താന്‍ കുത്ത് മുനിയമ്മ കള്ളിപ്പാല് കൊണ്ട് മാറ്റി. സംഗതി മാറിയോന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അറിയില്ല. എന്റെയാ വിരലിന്റെ നഖം ഇപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക രൂപത്തില്‍ ഏതാണ്ട് തത്തമ്മച്ചുണ്ട് പോലെ വളഞ്ഞാണ് വളരുന്നത്.
മുനിയമ്മക്ക് ഓരോ വരവിലും തന്റെ ചികിത്സ ഫലിച്ചോന്നറിയാന്‍ വിരല്‍ കാണിച്ച് കാണിച്ച് വേദന മാറി മുറിവുണങ്ങിയിട്ടും അവരെ കാണുമ്പോള്‍ പിന്നെയും കുറേകാലം ഞാന്‍ ചൂണ്ടുവിരല്‍ നീട്ടി കാണിച്ചിരുന്നു. ജീവിതകാലമത്രയും മറക്കാതിരിക്കാന്‍ എന്റെ വലത്തേ ചൂണ്ടുവിരലില്‍ മുനിയമ്മ അടയാളപ്പെട്ട് കിടപ്പുണ്ട്.