Monday, 18 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
katturkadavu-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ഇ. മീര
Text Formatted

ഏഴ്: അബുവിന്റെ ഉമ്മ

 

രാത്രി വൈകിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ നിശ്ശബ്ദമാവുന്ന ആശുപത്രി വരാന്തയിലൂടെ ഒരു വൃദ്ധകന്യാസ്ത്രീ നടക്കുക പതിവുണ്ട്. ആവശ്യമില്ലാത്ത വിളക്കുകള്‍ കെടുത്തലാണ് അവരുടെ ചുമതല. ചെറിയ ഒരു മെഴുകുതിരി വിളക്ക് കയ്യിലുണ്ടാവും. ചുളിഞ്ഞതും പഴക്കമുള്ളതുമായ സഭാവസ്ത്രമാണ്. അഴുക്കുപിടിച്ചത്. അതിനിടയിലൂടെ പുറത്തു കാണപ്പെട്ട മുഖം വല്ലാതെ വല്ലാതെ തടിച്ചു ചീര്‍ത്തിരുന്നു. അവരെ കാണുമ്പോള്‍ ശിവരാമന്‍ പറയും.

"മണവാട്ടി സിസ്റ്ററ് വരണുണ്ട്.'

മീനാക്ഷി കിടക്കുന്ന മുറിക്ക് പുറത്തെ കോറിഡോറില്‍ പായ വിരിച്ചാണ് ശിവരാമനും ദിമിത്രിയും കിടക്കുക. ദേവു അകത്തുണ്ടാവും. ശിവരാമന്‍ കിടന്നപാടെ ഉറങ്ങും. ദിമിത്രി ഏറെ സമയം മൊബൈലില്‍ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് പതിവ്.

മണവാട്ടി സിസ്റ്റര്‍ വന്നപ്പോള്‍ ദിമിത്രി ചുവരില്‍ ചാരിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവര്‍ അടുത്തുവന്ന് വിളക്ക് ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച് അവനെ നോക്കി.
"ആ, നീയാണോ?' അവര്‍ ചോദിച്ചു.
ശിവരാമന്‍ അതുകേട്ട് ചിരിച്ചു.

അവര്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു:
"ദൈവപുത്രന്‍ പുനരുത്ഥാനം ചെയ്തു വരുന്നുണ്ട്. കാലൊച്ച കേള്‍ക്കാനുണ്ടോ?'
"ഉണ്ട്'
ദിമിത്രി പറഞ്ഞു.
"ഞാന്‍ അവന്റെ മണവാട്ടിയാണ്. അവനുവേണ്ടി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുകയായിരുന്നു. മഗ്‌ദേലനക്കാരി മറിയവും ചെറുയാക്കോബിന്റെയും യോസയുടേയും അമ്മ മറിയവും പിന്നെ സലോമിയും എനിക്കൊപ്പം ഉണ്ട്.'

സിസ്റ്റര്‍ മെല്ലെ നടന്നു പോകുന്നത് ദിമിത്രി നോക്കിയിരുന്നു. ആശുപത്രി തുടങ്ങിയ കാലം മുതലേ ഉള്ള കന്യാസ്ത്രീയാണ് ഇതെന്ന് ശിവരാമന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. പല ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്‍ ഇവിടെ അവര്‍ നിര്‍വ്വഹിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ വയസ്സ് ഏറെയായി. ഓര്‍മയും ബോധവും ചെറുതായിട്ട് താളം തെറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്ന് അവര്‍ക്ക് വാശിയാണ്. അതുകൊണ്ട് വിളക്ക് അണക്കുന്ന ചുമതല കൊടുത്തു.