Saturday, 23 October 2021

ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍


Text Formatted

വെയില്‍ക്കാലങ്ങള്‍ - 4

'ദേശാഭിമാനി'യിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം

ഒരു പാര്‍ട്ടിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഒരു മാധ്യമസ്ഥാപനത്തിന്, അവിടുത്തെ ഒരു ജോലിക്കാരന് നല്‍കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യം അയാളെ വെറുതേ വിടുക എന്നതാണ്. അത്തരം ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം എനിക്ക് ദേശാഭിമാനിക്കാലത്ത് ലഭിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. 

Image Full Width
Image Caption
'ദേശാഭിമാനി' പത്രത്തിന്റെ തിരുവനന്തപുരത്തെ ഓഫീസ്‌ / Photo: Wikimedia Commons
Text Formatted

ന്റെ  ദേശാഭിമാനി അനുഭവം  ‘ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്‌സി’ലേതില്‍ നിന്ന് തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അതിനെ ഏറ്റവും പ്രസന്നമായ അനുഭവമാക്കി മാറ്റിയത് പി. ജിയുടെ സാന്നിധ്യവും മാനേജര്‍ കണ്ണന്‍ നായര്‍, ദേശാഭിമാനി വാരിക പത്രാധിപര്‍ എം. എന്‍. കുറുപ്പ്  തുടങ്ങി അവിടെയുള്ള സീനിയര്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകര്‍ എനിക്ക് നല്‍കിയ ഹാര്‍ദ്ദമായ സ്വാഗതവും വരവേല്‍പ്പും എല്ലാം  ആയിരുന്നു. അതിന്റെ തലേ ആഴ്ച കൊച്ചിയില്‍ നടന്ന എസ്.എഫ്.ഐ സംസ്ഥാന സമ്മേളനത്തില്‍ നടന്ന കവിയരങ്ങ് ശ്രദ്ധിച്ച എം.എന്‍, ഭുവനേശ്വരന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തെക്കുറിച്ച് എം. കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി മനംനൊന്ത് ചൊല്ലിയ കവിതയെക്കാള്‍ അവതരണമികവും കാവ്യഗുണവും എന്റെ കവിതയ്ക്കാണെന്ന് പറയുകയും ദേശാഭിമാനി വാരികയില്‍ എഴുതുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും എം.എന്‍. എന്നോട് എപ്പോഴും പറഞ്ഞിരുന്നത്,  "തന്റെ വഴി കവിതയല്ല; കാവ്യാത്മകമായ പുതിയൊരു ഗദ്യശൈലിയാണ് താന്‍ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ പോകുന്നത്' എന്നാണ്.

PG
പി. ഗോവിന്ദപിള്ള

ഒരു കമ്മിസാര്‍ (commissar) സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ തോന്നുന്നുവോ? പാവം എം. എന്‍. ഉള്ളില്‍ തോന്നിയത് അങ്ങ് പറയുന്നു എന്നേയുള്ളൂ. പിന്നെ, റഷ്യന്‍ കമ്മിസാര്‍ ശൈലിയില്‍ അല്ലെങ്കിലും അല്പമൊരു "പേട്രനൈസിംഗ്' രോഗം (പാര്‍ട്ടി) പത്രങ്ങളിലെ എല്ലാ സീനിയര്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകരെയും പോലെ അദ്ദേഹത്തിനും ഉണ്ട് എന്ന് മാത്രം. എം. എന്നിനെ കാണാന്‍ പല പ്രമുഖരും വരാറുണ്ടായിരുന്നു. വി. ബി. സി നായരൊക