Tuesday, 19 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

എന്റെ കഥ- 11

ഏകാകികള്‍ക്കുള്ള ബാങ്ക്

എനിക്ക് പക്ഷെ മാന്ത്രികം പഠിച്ച് രോഗം മാറ്റണമെന്നായിരുന്നു. ഊതിയുഴിച്ച് പിശാചുക്കളെ കളയണമെന്നായിരുന്നു. 

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: കെ.പി. മുരളീധരന്‍
Text Formatted

പെണ്‍ജിന്നികളുടെ മായാജാലക്കാരി

ജിന്നുകളും സെയ്​ത്താനുകളും ദുഷിച്ച പ്രേതങ്ങളും ഒടിയനും മാടനും മറുതയും രക്ഷസ്സും ചേര്‍ന്ന അതീന്ദ്രിയതയുടെ വന്യലോകം എനിക്ക് കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ തന്നെ കൗതുകകരമായിരുന്നു. എന്റെ നാട്ടില്‍ ധാരാളം ആളുകള്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള ശക്തികളില്‍ അഭിരമിച്ചു ജീവിച്ചു. അവരെത്തേടി പലഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നും മനുഷ്യര്‍ വന്നു. പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിച്ചു. തോടുകളില്‍ മന്ത്രമെഴുതിയ ഉടഞ്ഞമുട്ടകള്‍ ഒഴുകി. സൂചി തറച്ചബൊമ്മകള്‍ ചോരയും കരിയും ചെത്തിപ്പൂവും ചൂടി കുളങ്ങളില്‍ പൊങ്ങിക്കിടന്നു. കോഴിത്തലയും പൂക്കളും മഞ്ഞളും കുരുതിപൂണ്ട് വഴിയരികില്‍ ശത്രുവിനെക്കത്തു കിടന്നു.
""കുട്ട്യാളെ തൊടല്ലീ''
""മറുകണ്ടം ചാടല്ലീ'' വലിയവര്‍ കുട്ടികളെ സദാ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു. അറിയാതെ തൊട്ടാല്‍, മറി കടന്നു പോയാല്‍ ജീവിതം തന്നെ പിന്തുടര്‍ന്നു തകര്‍ത്തു കളയുന്ന സാത്താനിക ശക്തികളെ പ്രതി കുട്ടികള്‍ ജാഗരൂകരായി...

എനിക്ക് മാന്ത്രിക വിദ്യ സ്വായത്തമാക്കാന്‍ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു.
ഒടി മുത്താച്ചനും പണിക്കരും തങ്ങളുപ്പാപ്പമാരും എന്നെ ശിഷ്യയാക്കുമോ എന്നു ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. എനിക്ക് ഭയമില്ല എന്നതായിരുന്നു എന്നെയതിനു പ്രേരിപ്പിച്ച രണ്ടാമത്തെ ഘടകം. എന്റെ നാട്ടില്‍ ശവക്കണ്ടികളിലും ഖബര്‍സ്ഥാനികളിലും കയറാന്‍ ധൈര്യമുള്ള ഒരേ ഒരുവളെന്ന നിലയില്‍ ഞാന്‍ ഗര്‍വ്വിയായി. ഒളികാട്ടിലെ പാമ്പുകളെ ഭയക്കാത്തവള്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഞാന്‍ അഹങ്കാരിയുമായി.

സ്ത്രീകളും അന്നാട്ടില്‍ മാന്ത്രികം ചെയ്തിരുന്നു. അവര്‍ തങ്ങളുടെ ശക്തിയാല്‍ രോഗം മുതല്‍ മരണത്തെ വരെ മാറ്റി വെച്ചു. പ്രശ്ന​ങ്ങള്‍ പരിഹരിച്ചു. വശ്യം ശത്രുനിഗ്രഹം സന്താനലബ്ധി, ജോലി കിട്ടല്‍ വരെ നടത്തി

മാപ്പിള സ്‌കൂളില്‍ പഠിച്ചതിനാല്‍ വെള്ളിയാഴ്കളില്‍ അവധിയായിരുന്നു. ഞാന്‍ മന്ത്രവാദികളെ തേടി... അവരെത്തേടി അവരുടെ വീടുകളിലേയ്ക്ക് പോയി. ജിന്നുകളുടെ മാന്ത്രികക്കൊട്ടാരം കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിക്കാനും സെയ്ത്താന്റെ വലിയ ഖബറു കണ്ട് പൊട്ടിക്കരയാനും ഞാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നു