Tuesday, 19 October 2021

പുസ്​തക ഭാഗം


Text Formatted

ഉഴവുകാരന്റെ കണക്കുകൂട്ടല്‍

അമ്മയ്ക്ക് ആ വൈദ്യുത ശ്മശാനം മതിയെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ തീരുമാനിച്ചു.
ഒരു മണിക്കൂറിനുളളില്‍ ശരീരം ചാമ്പലായി ഉള്ളം കൈയ്യുടെ അളവു മാത്രമായി കിട്ടുന്നു. അമ്മയെ ഞാന്‍ അത്തരത്തില്‍ കാറ്റിനൊപ്പം പറഞ്ഞയച്ചു

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

ത് ഒരു പന്തയമാണെന്ന് പറയാം, പരീക്ഷണ ശ്രമമാണെന്നും പറയാം.
ഞങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്ന മഴയെ ആശ്രയിക്കുന്ന കൃഷിയിടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കടവും സംസാരവും തന്നെയാണ് അമ്മയ്ക്ക്. അവിടെ, അതു ചെയ്യണം, ഇതു ചെയ്യണം എന്നുളള പദ്ധതികളാണ്. പക്ഷേ, ഞാനും ജ്യേഷ്ഠനും ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യുന്നില്ലെന്നും നാട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം എന്തെല്ലാം കൃഷി ചെയ്യുന്നുവെന്നുമുളള പുലമ്പലാണ്.
""കൃഷിയില്‍ നിന്ന്​ എന്ത് കിട്ടാനാണമ്മേ? മുടക്കിയ കാശ് പോലും കിട്ടില്ല.'' എന്ന് ഞാന്‍ പറയും.
""കൃഷിക്കാരനായി ജനിച്ചിട്ട് പാടം തരിശാക്കിയിടുമോടാ? എന്ത് കിട്ടുമെന്ന ചോദ്യം നമ്മുടെ നാക്കില്‍ നിന്നും വരാമോടാ? നീ കഴിക്കുന്ന ചോറും ധരിച്ചിരിക്കുന്ന കുപ്പായവുമെല്ലാം എവിടുന്നുണ്ടായതാ? മണ്ണ് കിളച്ചു കിട്ടിയ കാശിലല്ലേ നീ പഠിക്കുന്നത്, ആ വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ നിന്നും നീ ഇതാണോ പഠിക്കുന്നത്? പണിയെടുത്താല്‍ ആ ഭൂമിദേവി വാരിക്കോരി തരും. അവള്‍ ചതിക്കില്ല. പണിയെടുക്കാതെ വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നാല്‍ അവള്‍ മുഖമടച്ച് തരികയും ചെയ്യും.'' എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞ് അമ്മ പൊരിച്ചെടുക്കും.
അത് 1987 -ാം ആണ്ടാണ്.
ഞാന്‍ രണ്ടാം വര്‍ഷ ബിരുദാനന്തരബിരുദത്തിന് പഠിക്കുകയാണ്.
സ്റ്റഡി ലീവിന് ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് വന്നതായിരുന്നു. മാര്‍ച്ച് മാസം അവസാനമായിരുന്നു. തമിഴ് മാസമായ പങ്കുനിയായിരുന്നു.
​​​​​​​പങ്കുനി മാസം സാധാരണ മഴ പെയ്യാറില്ല. ആ കൊല്ലം അത്ഭുതകരമായി ഒരു രാത്രിയില്‍ പേമാരി പെയ്തു. പാടത്തൊക്കെ വെളളം കെട്ടി നിന്നു. വെയിലിന്റെ കാഠിന്യം പൂര്‍ണ്ണമായും കുറഞ്ഞ് ചുറ്റുപാടും തണുപ്പായിരുന്നു രാവിലെ പാടത്തൊക്കെ നോക്കിയിട്ട് വന്ന അമ്മ പുലമ്പാന്‍ തുടങ്ങി.
""പങ്കുനി മാസത്തില്‍ മഴ പെയ്തിരിക്കുകയാണ്. പാടത്തെല്ലാം വെള്ളം കെട്ടി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ ആശ തോന്നുന്നു. ഇനിയുളള നാലു ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ അവളത് കോരിക്കുടിച്ചു കളയും. അതിനകം വിതച്ചേക്കണം. ഇത് എള്ള് വിതയ്ക്കാന്‍ നല്ല സമയമാണ്. ഞാന്‍ പെണ്ണൊരുത്തി എന്താ ചെയ്യുക? രണ്ട് ചെറുക്കന്മാരുണ്ടായിട്ട് എന്തിന് കൊള്ളാം? സഹായത്തിന് ഒരുത്തനുമില്ല.''