Monday, 18 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
3am
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ശ്രീജിത്ത് പി.എസ്.
Text Formatted

 

അധ്യായം പതിനൊന്ന്: ഉള്ളുറയൂരാനിഴയും മുള്ളുകളിലേക്ക്

തിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലഘട്ടത്തില്‍ അങ്കമാലിക്കടുത്താണ് സിസിലിയാമ്മയുടെ ചരിത്രം കുടികൊള്ളുന്നത്. ഭാവപ്രകാശം എന്ന ആയുര്‍വേദഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രചയിതാവായ ഭാവമിത്രനെന്ന ആയുര്‍വേദാചാര്യന്റെ ഏറ്റവും മോശം ശിഷ്യനായിരുന്നു മൂത്തത്. കോലോത്ത് തറവാടിന്റെ പുതിയ തലമുറയിലെ ഏറ്റവും മുതിര്‍ന്ന സന്തതിയായിരുന്നതിനാല്‍ ശങ്കരനു വീണ പേരാണ് മൂത്തത്. ബുദ്ധിലേശം പതുക്കെ ആയതിനാല്‍ ഗുരുക്കള്‍ ഓതിയതൊന്നും തലയില്‍ കയറാതെ മുറിക്ക് ചുറ്റും ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചതു പോലെ റോന്ത് ചുറ്റുന്ന മൂത്തതിനെ കണ്ട് കൂട്ടുകാര്‍ തന്നെ "മൂത്തതിനു മൂത്തണ്ട്' എന്ന് അടക്കം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുമായിരുന്നു. വീട്ടിലെ ധനസ്ഥിതി മോശമായിരുന്നതിനാലും മൂന്നുനേരം മൃഷ്ടാന്നഭോജനം ചികിത്സാലയത്തില്‍ സൗജന്യമായി ലഭ്യമായിരുന്നതിനാലും വലിയ വിശപ്പുകാരനായ മൂത്തതിനെ ഭാവമിത്രന്റെ അരികിലേല്‍പ്പിക്കാന്‍ പിതാവിനു ഏറെ ചിന്തിക്കേണ്ടിയൊന്നും വന്നില്ല. തന്നെ ആലയത്തിലാക്കി പോകുന്ന അച്ഛനെക്കണ്ട് കരഞ്ഞും പിടിവലി നടത്തിയും വെപ്രാളം കാട്ടിയ മൂത്തതിനെ നെയ്യില്‍ മൂപ്പിച്ച ചോറിന്റെ ഗന്ധത്താല്‍ പ്രലോഭിപ്പിച്ചാണ് ആചാര്യന്‍ അടക്കി നിര്‍ത്തിയത്. ഭാവമിത്രന്റെ ചികിത്സാലയത്തില്‍ രോഗികള്‍ക്കും ശിഷ്യര്‍ക്കുമായി ദിനേന അന്‍പതോളം ആളുകള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കും. വന്നു ചേര്‍ന്ന നാള്‍ മുതല്‍ ബുദ്ധിമാന്ദ്യത്തിന്റെ പേരില്‍ മറ്റു ശിഷ്യഗണങ്ങളില്‍ നിന്നും മൂത്തതിനു പരിഹാസവും അവഹേളനങ്ങളും സഹിക്കേണ്ടി വന്നു. ഭാവമിത്രന്‍ എന്തിനാണ് മൂത്തതിനെപ്പോലെ ഒരാളെ കൂടെ നിര്‍ത്തിയേക്കുന്നതെന്ന് പലരും മനസില്‍ ചോദിച്ചെങ്കിലും ആചാര്യനോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കുവാന്‍ അന്തേവാസികള്‍ക്കാര്‍ക്കും ധൈര്യം പോരായിരുന്നു. നാടിനും വീടിനും ഗുണമില്ലാത്ത ഒരു ജന്മം. വാഴയില വെട്ടാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ചേമ്പില പറിച്ചുകൊണ്ട് വരും. പൂവ് പറിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മാലകെട്ടിക്കൊണ്ട് വരും. മൂത്തത് എന്നും ആലയക്കാര്‍ക്ക് പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുവാന്‍ ഓരോ കഥയുണ്ടാക്കും, എങ്കിലും മറ്റ് ശിഷ്യഗണങ്ങള്‍ക്കെന്ന പോലെ മ