Monday, 18 October 2021

കഥ


Text Formatted
sambasivan-title - സാമ്പശിവന്‍ കഥ
Image Full Width
Text Formatted

നിങ്ങളുടെ കഥയ്ക്കോ കഥാപ്രസംഗത്തിനോ എളുപ്പത്തിലങ്ങനെ പറഞ്ഞൊഴിയാനാവാത്ത  ഇതിവൃത്തമുള്ളതാണ് ജീവിതം. എന്റെ മാത്രമല്ല എനിക്ക് മാതാപിതാക്കളായ മീശ ശാന്തക്കും പേന് അനിലനും ഏതാണ്ടങ്ങനെയാണ്. ഈ പേരുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സാമ്പശിവനെഴുതിയ പ്രസിദ്ധ നോവലായ "ദഫേദാർ' നിങ്ങൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നില്ലേ..? അതിലെ മീശയും പേനും ശിവനും ഞങ്ങളാണ്. നോവലൊരു സിനിമയായി, അതിന് സർക്കാരിന്റെ അവാർഡും കിട്ടി. എന്നിട്ടും നാലഞ്ചുകൊല്ലം കഴിഞ്ഞാണ് ഞങ്ങളതൊക്കെ അറിയുന്നത്. "സാമ്പശിവൻ' എന്ന പേരിനെക്കുറിച്ചാണെങ്കിൽ അതിലെ "ശിവൻ' എന്റെ ഒറ്റമൂട് അമ്മാവനായിരുന്നു, നെയ്യാറ്റിൻകര മേല്‍കോടതിയിലെ ദഫേദാർ. മറ്റവൻ "സാമ്പൻ', അക്കാലത്ത് കൂട്ടപ്പു പനച്ചിമൂട് അമ്പൂരി കള്ളിക്കാട് അങ്ങനെയുളള ദേശങ്ങളെയെല്ലാം വിറപ്പിച്ചിരുന്ന മഹാകേഡി.

ഇപ്പോൾ സാമ്പന്റെ കൈവശമുള്ള ഓഹരി ചോദിച്ചുവാങ്ങാൻ പുറപ്പെടുകയാണ് കുടുംബത്തിലെ ഏക ആൺ‌തരിയായ ഞാൻ. ഇങ്ങനെ കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാനേതോ വില്ലാളി വീരനാണ് വീരമണികണ്ഠനാണ് എന്ന ചിന്തയൊന്നും നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ട. ദഫേദാർ വായിച്ച ഭൂരിഭാഗത്തിനും ഞങ്ങടെ ചരിത്രമറിയാം. അതിൽ എന്റെ കഥ അത്രയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കാരണം ശിവൻമാമൻ  ഈ സാമ്പന്റെ കൂടെ "ജീവിക്കാൻ' തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ മായം യു.പി. സ്‌കൂളിൽ നാലിലോ മൂന്നിലോ ആയിരുന്നു. കോടതിയിലേക്ക് സാമ്പന്റെ സൈക്കിളിന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് അന്ന് ദഫേദാർ പോകുമ്പോൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ പുളിമുട്ടായി വാങ്ങാൻ പൈസയും തന്നിട്ടുണ്ട്.

സൈക്കിളിന്റെ മുന്നിൽ മീശയില്ലാത്ത, കറുത്ത് കുറുകിയ ദഫേദാറിന്റെ ഇരുപ്പും, ചെവിയോട് ചേർന്ന് കിന്നരിച്ച് മീശകൊമ്പൻ സാമ്പന്റെ കുറുകലും ചിരിയും. അവരുടെ ആ സവാരിയിൽ എനിക്കുപോലും‌ അയ്യടാന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അല്ല നാട്ടിലെ സകലർക്കും അതുകണ്ടിട്ട് ചിരിവന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ എല്ലാവനും അപകടപ്പെട്ട ആ ചിരിയങ്ങ് തുപ്പിക്കളയും. ഇല്ലെങ്കിൽ സാമ്പൻ രക്തവും ചേർത്ത് തുപ്പിക്കും..

FICTION

ഒരിക്കല്‍ നെയ്യാർ സ്റ്റേഷനിൽ ഒറ്റാല്‍ ജയ