Monday, 18 October 2021

കവി വായന


Text Formatted

യഹുദാ അമിഹായ്​; ആമേന്‍ എന്ന് കൊത്താത്ത ഒരു കല്ല്​

കവിയും പ്രഭാഷകനും ഹീബ്രു ഭാഷയുടെ ആജീവനാന്ത പ്രയോക്താവുമായിരുന്ന യഹുദാ അമിഹായിയെക്കുറിച്ച്‌
 

Image Full Width
Image Caption
യഹുദാ അമിഹായ്​ / Photo: Wikimedia Commons
Text Formatted

ലസ്തീന്‍ ജനത പിറന്നമണ്ണില്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന യാതനകളെക്കുറിച്ചും അവരുടെ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളെക്കുറിച്ചും ലോകമെമ്പാടും ചര്‍ച്ചകള്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് യഹുദ അമിഹായിയുടെ കവിതകളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെയൊരു കുറിപ്പ് എഴുതുന്നത്. കവിയും പ്രഭാഷകനും ഹീബ്രു ഭാഷയുടെ ആജീവനാന്ത പ്രയോക്താവുമായിരുന്ന അമിഹായ് ഇന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതികരണം എന്തായിരിക്കും എന്ന് നമുക്ക് സങ്കല്പിക്കാനേ കഴിയൂ. വരേണ്യവും കാല്പനികവുമായ പദാവലികളാല്‍ നിബിഡമായിരുന്ന ഹീബ്രു ഭാഷയ്ക്ക്, ഫലസ്തീനിയന്‍ വാമൊഴി പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും അടിത്തട്ടിലെ ജനജീവിതത്തിന്റെ ആശയാഭിലാഷങ്ങളുടെയും മൂര്‍ത്തതയും ബലിഷ്ടതയും നല്‍കിയ കവിയാണ് അമിഹായ്. 

ഭൂമിയിലെ കഷ്ടതകള്‍ക്കും അസമത്വത്തിനും യുദ്ധഭീതിക്കും കാരണക്കാരനായ ഒരു ദൈവത്തെക്കുറിച്ചാണ് അമിഹായ് എപ്പോഴും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

പര്‍വ്വതാരോഹകര്‍, തങ്ങള്‍ കീഴടക്കുന്ന കൊടുമുടിയിലേക്കുള്ള വഴികളില്‍, ക്യാമ്പ് നമ്പര്‍ 1, ക്യാമ്പ് നമ്പര്‍ 2 എന്നിങ്ങനെ അടയാളപ്പെടുത്തും പോലെ, എന്റെ യൗവ്വനവും പില്‍ക്കാലജീവിതവും ഓരോ ക്യാമ്പിലുമായി താന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചുപോവുകയാണെന്ന് അമിഹായ് പറയുന്നു. "ഞാന്‍ ഒരിക്കലും തിരിച്ചുവരില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ കൊടുമുടിയുടെ അറ്റത്ത്, ഭാരമേതുമില്ലാതെ വെളിച്ചമേതുമില്ലാതെ എത്തിപ്പെടാന്‍ ഞാന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും.' എന്ന് കവി സ്വന്തം ജീവിതത്തെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം കവിത്വത്തെ കാല്‍പനികമായി ആഘോഷിക്കുവാനോ ദാര്‍ശനികമായി മഹത്വവത്കരിക്കാനോ ഈ കവി ഒരിക്കലും ശ്രമിക്കുകയുണ്ടായില്ല. അമ്മയുടെ മുലപ്പാല് കിട്ടാതെ വളര്‍ന്ന ഒരു കുട്ടിയാണ് താനെന്നും കവിത്വത്തിന്റെ വഴി തനിക്ക് അജ്ഞാതമാണെന്നും ഓര്‍മ്മകളുടെ നിരങ്കുശമായ ജലപ്രവാഹത്തെ ശരീരംകൊണ്ട് തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തുന്ന പ്രക്രിയയാണ് തന്നെ സംബന്ധിച്ച് കവിതയെഴുത്ത് എന്നും അമിഹായ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.