Monday, 18 October 2021

ക്ലാസ്റൂം ഓര്‍മകള്‍


Text Formatted

ആ ഹാരിസ് ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെയുണ്ട് 

എവിടെ നിന്നോ നൊച്ചാട് ഹൈസ്‌കൂളില ആ പഴയ പത്താം ക്ലാസുകാരന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞുവന്നു. ആ വലിയ ശരീരത്തിലെ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരിത്തിരി ബാല്യം കൂടി മായാതെ കിടക്കുന്നു.

Image Full Width
Image Caption
നൊച്ചാട് ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂള്‍
Text Formatted

കായണ്ണയിലെ പെങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോവുകയായിരുന്നു. 
അവളുടെ ചെറിയ കുട്ടികള്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ മിഠായി വാങ്ങാമെന്നു കരുതിയാണ് വണ്ടി സൈഡാക്കിയത്. ബൈക്കില്‍ നിന്നിറങ്ങിയതും നല്ല ഉയരവും തടിയുമൊക്കെയുള്ള ഒരാള്‍ വന്ന് എന്നെ മുറുകിയങ്ങ് പിടിച്ചു.
സ്‌നേഹത്തിന്റെ വല്ലാത്തൊരു മുറുക്കല്‍.
‘ഓര്‍മയുണ്ടോ മാഷേ?’
സത്യത്തില്‍ ഒരു ചെറിയ മുറുകല്‍പോലും താങ്ങാന്‍ ശേഷിയുള്ളൊരാളല്ല ഞാന്‍. എന്തായാലും ഞാനവന്റെ കൈകളില്‍ നിന്ന് എന്നെ ഊരിയെടുത്തു.
പഠിപ്പിച്ച വിദ്യര്‍ത്ഥിയാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
ഒന്നുകൂടി മുഖത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍ എവിടെ നിന്നോ നൊച്ചാട് ഹൈസ്‌കൂളിലെ ആ പഴയ പത്താം ക്ലാസുകാരന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞുവന്നു.
ആ വലിയ ശരീരത്തിലെ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരിത്തിരി ബാല്യം കൂടി മായാതെ കിടക്കുന്നു. ഇരുപതു വര്‍ഷം മുമ്പുള്ള അവനെ ഓര്‍ത്തെടുക്കാനുള്ള അടയാളം പോലെ.

ഒരുപക്ഷേ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും അധ്യാപകര്‍ക്കും മാത്രം സൂക്ഷിക്കാനാവുന്ന ഒന്നായിരിക്കാമത്. സ്‌കൂള്‍ കാലത്തിനുശേഷം കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് കാണാന്‍ വരുന്ന മുതിര്‍ന്നവരായിത്തീര്‍ന്ന കുട്ടികളുടെ മുഖങ്ങളില്‍ എവിടെയാണ് തങ്ങളുടെ ക്ലാസിലിരുന്ന ആ പഴയ കുട്ടിയുള്ളതെന്ന് ഓരോ അധ്യാപകരും ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തുനോക്കും. ചിലപ്പോള്‍ തെളിയും, ചിലപ്പോള്‍ മുതിര്‍ന്ന ആ കുട്ടികള്‍ തന്നെ തെളിവുനല്‍കും.

‘മാഷ് വാ, നമുക്കൊരു ജ്യൂസ് കുടിക്കാം'. 
എനിക്കുവേണ്ടാ എന്നോ വേണം എന്നോ പറയാനൊന്നും നിമിഷമുണ്ടായിരുന്നില്ല, അതിനു മുമ്പേ അവന്‍ എന്നെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് കൂള്‍ബാറിലെത്തിയിരുന്നു. 
‘മാഷേ ഈ കൂള്‍ബാറും ബേക്കറിയും എന്റെ തന്നെയാണ് ട്ടോ, കൂടെ സഹായിക്കാന്‍ പഴയ കമ്പനിക്കാരന്‍ റാഷിയുമുണ്ട്, ഓനെ മാഷ്‌ക്ക് അറിയാലോ.
മാഷ് ഇപ്പോ പ്ലസ്ടുവിലാന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങള് സ്‌കൂള്‍ കാലം മുതലുള്ള കമ്പനിക്കാരാ, ഇപ്പോഴും ഒന്നിച്ച് തന്നെ. പിന്നെ അന്നത്തെ പത്താം ക്ലാസിലെ സംഭവം, മാഷ് അത് മറന്നിട്ടുണ്ടാവില്ലാന്ന് എനിക്കറിയാം. പറ്റിപ്പോയതാ മാഷെ, ഇപ്പോം, അതോര്‍ക്കുമ്മം, നിലവിളിച്ചു പോകും. മാഷ് അതൊന്നും മനസില് വെക്കല്ലേ, ഒരു കുട്ടിയും ക്ലാസ്‌റൂ