Monday, 18 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 11

വൈദേഹി കാത്തിരുന്താള്‍...

പ്രണയോന്മാദങ്ങള്‍ പടം പൊഴിച്ചിട്ട പാതകളിലൂടെ ഉടുതുണിയില്ലാതെ വൈദേഹി ഇപ്പോഴും ഓടുന്നുണ്ടാവണം. ആ മുഖത്തും കൈകളിലും മഞ്ഞള്‍ വെയില്‍ തിളങ്ങുന്നുണ്ടാവും. ആ തലമുടിയിലെ പിച്ചിപ്പൂവുകള്‍ക്ക് ഇപ്പോഴും സുഗന്ധമുണ്ടാവുമോ...? 

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്
Text Formatted

ങ്ങളുടെ വീടിന്റെ തൊട്ടുതാഴെയുള്ള വീട് ശെല്‍വമണിയുടേതാണ്. 
വീട് എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ ഓലമേഞ്ഞ, ഓലച്ചുമരുകളുള്ള ഒരു കൂട്. ശെല്‍വമണിക്ക് രണ്ട് ആണ്‍മക്കളാണ്. മൂപ്പരുടെ ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിന്റെ സ്‌നേഹം സഹിക്കവയ്യാതെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറ്റിയിരുന്നു. അപ്പനും മക്കളും തമ്മില്‍ എല്ലാ സമയത്തും വഴക്കാണ്. മൂന്നുപേരും നന്നായി ചാരായം മോന്തും. തീരെ ചെറിയ കാരണങ്ങളില്‍ തുടങ്ങി കത്തിക്കയറി കത്തിക്കുത്ത് വരെ എത്തുന്ന ആ വഴക്കുകള്‍ എന്നെ എപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തി.

രാത്രികളില്‍ തൊട്ടപ്പുറത്തുനിന്ന് ആ കൊലവിളികള്‍ മുഴങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വല്യാത്താനെ ഇറുകെ പിടിച്ച് കിടക്കും. അപ്പനും മൂത്തമകന്‍ കുമരേശനും എം.ജി.ആറിന്റെ ആളുകളാണ്. ഇളയ മകന്‍ മുരുകന്‍ കലൈജ്ഞര്‍ കരുണാനിധിയുടെ ആളാണ്.

അമ്മയില്ലാത്ത വീട്ടിൽ, പുകയാത്ത അടുപ്പില്‍, ചവറ് കൂനയായി മാറിയ അടുക്കളയില്‍ കാടുപിടിച്ച് കിടന്ന മുറ്റത്തില്‍ അപ്പനും മക്കളും തമ്മില്‍ വഴക്കിട്ട് അടി കൂടി പരസ്പരം കെട്ടിമറിഞ്ഞു.

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വരുമ്പോള്‍ വഴക്കിന്റെ സ്വഭാവം മാറും. അവര്‍ പരസ്പരം മിണ്ടാതെയാവും. മിണ്ടിയാല്‍ അടി വീഴും. കൃത്യമായ രാഷ്ട്രീയബോധമോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിലുള്ള തര്‍ക്കങ്ങളോ ആയിരുന്നില്ല അത്. പുറമേക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുമെങ്കിലും അവര്‍ തമ്മില്‍ കലഹിച്ചത് അവര്‍ക്കുപോലും പൊരുളറിയാത്ത ജീവിതമെന്ന യഥാര്‍ത്ഥ രാഷ്ട്രീയത്തെ ചൊല്ലിയായിരുന്നു.
അമ്മ തങ്ങളെവിട്ട് പോവാന്‍ കാരണം അപ്പനാണെന്ന കാര്യത്തില്‍ മക്കള്‍ രണ്ടാള്‍ക്കും ഒരേ അഭിപ്രായമാണ്. അമ്മയില്ലാത്ത വീട്ടിൽ, പുകയാത്ത അടുപ്പില്‍, ചവറ് കൂനയായി മാറിയ അടുക്കളയില്‍ കാടുപിടിച്ച് കിടന്ന മുറ്റത്തില്‍ അപ്പനും മക്കളും തമ്മില്‍ വഴക്കിട്ട് അടി കൂടി പരസ്പരം കെട്ടിമറിഞ്ഞു.
മദ്യപാനികളെ എക്കാലത്തും ഉമ്മാക്ക് പേടിയാണ്. ഒരു വിരല്‍പ്പാടകലെ ചാരായ ലഹരി കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നതൊക്കെ ഉമ്മ ഭയത്തോടെ നേരിട്ടു. ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് അത് കൗതുക