Monday, 18 October 2021

കവി വായന


Text Formatted

ഞാവല്‍നീല പശ്ചാത്തലത്തില്‍
മഴ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന പുഴുപ്പല്ലന്‍ കുട്ടി

എസ്. ജോസഫ് ഒരു ഫെയ്‌സ്ബുക് ആക്ടിവിസ്റ്റുമാണ്. ആളുകളുടെ കവിതകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഒരു കര്‍ശനക്കാരന്‍. മറ്റു കവിതകള്‍ വേണ്ടത്ര അംഗീകരിക്കാത്ത എസ്. ജോസഫിന്റെ നിലപാടുകള്‍ ആകെ കുഴപ്പം എന്ന മട്ടില്‍ മറ്റു കവികളുടെ പോസ്റ്റുകളും വരുന്നു. 

Image Full Width
Image Caption
എസ്. ജോസഫ്
Text Formatted

വി എസ്. ജോസഫ് ചീന്തലാര്‍ കുറിപ്പുകളില്‍ തന്റെ ഭാഷയും താളവും എങ്ങനെ കണ്ടെടുത്തു എന്ന് എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഫെയ്‌സ്ബുക്കില്‍ എഴുതുന്ന ആ കുറിപ്പിന്റെ വിശദവിവരങ്ങളിലേക്കൊന്നും പ്രവേശിക്കുവാന്‍ വിചാരിക്കുന്നില്ല. അത് വായിക്കുമ്പോള്‍ കവി നയിച്ച ജീവിതത്തില്‍ നിന്നാണ്, ആ ഭാഷയും താളവും വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടത് എന്ന് കരുതുവാന്‍ ന്യായം കാണുന്നു. എല്ലാ കവികളുടെ കാര്യത്തിലും അത് ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെയായിരിക്കണം.

എന്നാല്‍ ചില കവികള്‍ അവനവനു കിട്ടിയ മുലപ്പാല്‍ഭാഷയെ വ്യവഹാരഭാഷക്കനുസരിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.
വ്യവഹാരഭാഷ എന്നാല്‍ പൊതുധാരാഭാഷ.
നിലവില്‍ നല്ല എഴുത്തായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഭാഷ എന്നു സാരം.
ഒരാള്‍ക്ക് ഏറെ പരിചയമുള്ള നാടന്‍ പ്രയോഗങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കിയും, പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ബാഹ്യരൂപഘടന സ്വായത്തമാക്കിയും ഒക്കെയാണ് ഈ നിലവാരപ്പെടല്‍ സാധ്യമാവുക. അത്തരം സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് ഉല്‍പന്നങ്ങള്‍ എളുപ്പം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അത്രയെളുപ്പം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കവിയാണ് എസ്. ജോസഫ് എന്ന് കരുതാനാകുന്നില്ല. ഒന്നോ, രണ്ടോ കവിതകള്‍ പാഠഭേദത്തിലും മറ്റുമായി വായിച്ചത് ഓര്‍ക്കുന്നു. പിന്നെ ഈ കവിയെ കാണാതായി. പിന്നെ കാണുന്നത് മലയാള കവിതക്കൊരു കത്ത് എന്ന കവിതയാണ്. ആ കവിത എനിക്കു തലക്കുപിടിച്ചു. 
സമര്‍ഥമായ ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങള്‍, തീവ്രബിംബങ്ങള്‍, ഒന്നുമില്ലാതെ ഒരു സാധാരണ കവിത. അത് വെറുതെ ഒരു ജീവിതം പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നു. 
കവിത പറയുന്നു: 

‘...പാവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ കഴിയുന്നു
അവരുടേതു പോലൊരു കുടിലില്‍
കിട്ടുന്നതു തിന്നുന്നു.
അകലെ നിന്നു വെള്ളമെടുക്കണം
അപ്പന്‍ എന്നെ പട്ടീ എന്നു വിളിക്കുന്നതു കേള്‍ക്കണം
അമ്മയുടെ തീട്ടവും മുള്ളിയും എടുത്തു കളയണം..' 

​​​​​​​ഇതെല്ലാം പറയുന്നത് പുഴയുടെ ജനലിലൂടെ പറന്നുനടക്കാനും, കാറിലിരുന്ന് അമ്പലത്ത