Monday, 18 October 2021

ക്ലാസ്റൂം ഓര്‍മകള്‍


Text Formatted

പരാധീനതകളുടെ കാലത്ത് വയറുനിറയെ പഠിപ്പിച്ചവര്‍

​പ്രസംഗ മത്സരം. ഞാൻ ആദ്യമായാണ് ഒരു വേദിയില്‍. ‘ഇന്ത്യ നമ്മുടെ രാജ്യമാണ്. എല്ലാവരും നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കണം’; അതിനുശേഷം സ്വന്തം രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ അവിടെനിന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. 

Image Full Width
Image Caption
ഗവ എല്‍.പി. സ്കൂള്‍ വരവൂർ (2017) / Photo: Schoolwiki
Text Formatted

നാലുമുറികള്‍ വീതമുള്ള രണ്ട് ഒറ്റവരി കെട്ടിടങ്ങളായിരുന്നു വരവൂര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ എല്‍.പി. സ്‌കൂള്‍. ഒന്നുമുതല്‍ നാലുവരെയുള്ള ക്ലാസുകളില്‍ വരവൂരിലെയും സമീപ പ്രദേശങ്ങളിലേയും കുട്ടികള്‍ എഴുത്തും വായനയും പഠിക്കാനെന്ന വ്യാജേന സ്‌കൂളിലേക്ക് തലമുറകളായി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എല്‍.പി. സ്‌കൂളില്‍ നിന്ന് പഞ്ചായത്തുവഴിയിലൂടെ മൂന്നു മിനിറ്റിന്റെ നടപ്പുദൂരത്തിന് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ കുതുകികള്‍ക്ക് പഠിക്കാനായി ഒരു ഹൈസ്‌കൂളും വരവൂരിലുണ്ട്. അഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ അപ്പുറത്തുനിന്ന് അയല്‍പഞ്ചായത്തില്‍ നിന്നും ഞങ്ങളില്‍ പലരും വരവൂര്‍ സ്‌കൂളിലാണ് ചേരാറുള്ളതും. അച്ഛന്‍ വരവൂര്‍ ഹൈസ്‌കൂളില്‍ അധ്യാപകനായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവിടം തന്നെയായി നമ്മുടെയും പാഠശാല.

ഒരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ സി.പി.എം. ഗ്രാമം എന്ന പദവി അന്ന് വരവൂരിനുണ്ടായിരുന്നു, ഇപ്പോഴില്ലെങ്കിലും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അധ്യാപകര്‍ ദാര്‍ശനികരും വിപ്ലവകാരികളുമാവുക എന്നതും ആദരവിന്റെ കാരണമായിരുന്നു.

എല്‍.പി. സ്‌കൂളിലെ എല്ലാ അധ്യാപകരും ഹൈസ്‌കൂളിലെ മുതിര്‍ന്ന അധ്യാപകരും ഗ്രാമത്തിലെ എന്നല്ല പഞ്ചായത്തിലെത്തന്നെ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്ന മനുഷ്യരായിരുന്നു. അഞ്ചു മുതല്‍ എട്ടു വരെയുള്ള ഹൈസ്‌കൂളിലെ എന്റെ അച്ഛനടക്കമുള്ള മൂന്നു-നാല് അധ്യാപകര്‍ ഏതാണ്ട് പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡണ്ട് ഗോപാലന്‍ നായര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ വരവൂരിലെ പ്രമുഖരായി മാറിയിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു പ്രായത്തിനപ്പുറമുള്ള ഏതാണ്ടെല്ലാവരേയും പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ സ്വാഭാവികമായും അത്തരമൊരു മഹത്വത്തിലേക്ക് അത്ര ദൂരം നടക്കേണ്ടതുമില്ല. ഒരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ സി.പി.എം. ഗ്രാമം എന്ന പദവി അന്ന് വരവൂരിനുണ്ടായിരുന്നു, ഇപ്പോഴില്ലെങ്കിലും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അധ്യാപകര്‍ ദാര്‍ശനികരും വിപ്ലവകാരികളുമാവുക എന്നതും ആദരവിന്റെ കാരണമായിരുന്നു. അധ്യാപകരെ കണ്ടാല്‍ മുണ്ടിന്റെ മടക്കിക്കുത്ത് അഴിച്ചിടുക എന്ന ആചാരം പാലിക്കാതെ വരവൂരുകാര്‍ക്ക് ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞുപോകാനാകാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു.