Tuesday, 19 October 2021

ഓര്‍മക്കുറിപ്പുകള്‍


Text Formatted

വെയില്‍ക്കാലങ്ങള്‍-8

വി.കെ.എന്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത ദക്ഷിണാഫ്രിക്കന്‍ കവിത

വി.കെ.എന്നിനെ കണ്ടതോടെ "ബ്ലോക്ക് മോ ഡിസേന്‍'' എന്ന വാക്ക് എന്റെ കണ്ഠനാളത്തില്‍ കാളകൂടം പോലെ പൊള്ളി. അദ്ദേഹത്തോട് ഞാന്‍ എങ്ങനെ അത്രയും വലിയ വിവരമില്ലായ്മ ചോദിക്കും?

Image Full Width
Image Caption
വി.കെ.എന്‍/ ഫോട്ടോ: പുനലൂർ രാജന്‍
Text Formatted

തിരുവനന്തപുരം ഫൈനാര്‍ട്‌സ് കോളേജ് നവചിത്ര- ശില്‍പ കലാസങ്കേതങ്ങളിലേക്ക് മുതലക്കൂപ്പ് കുത്തിയ ദശകമായിരുന്നു എഴുപതുകള്‍ എന്നുപറയാതെ വയ്യ. അടുക്കും ചിട്ടയുമായി ആ ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്താന്‍ എനിക്കാവില്ലെങ്കിലും, വരയ്ക്കാനോ ശില്‍പങ്ങള്‍ അവനവന് അറിയാവുന്നതുപോലെ നിര്‍മിക്കാനോ കഴിയുന്നവര്‍ക്ക് ഒരു പ്രകാശനവേദി ആ കലാലയം തുറന്നിട്ടിരുന്നു. മനോഹരമായിരുന്നു അവിടത്തെ  പ്രദര്‍ശന ഗാലറി. എന്റെ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ് ജീവിതത്തിലെ സൗഹൃദവൃത്തങ്ങള്‍ അവിശ്വസനീയമാം വിധം വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്നതായിരുന്നു. ഉജ്ജ്വലമായ ഗായകസംഘങ്ങള്‍, വെറുതെ കവിതയെഴുതിക്കൊണ്ടുവന്ന് പരസ്പരം വായിച്ചുകേട്ട് രസിക്കുന്നവര്‍, അടിപിടി സെറ്റുകള്‍, ഒന്നും മിണ്ടാതെ സൗഹൃദം പങ്കിടുന്നവര്‍. അക്കൂട്ടത്തില്‍ പെട്ടവരായിരുന്നു ജോര്‍ജ്ജും പത്മകുമാറും. ഞങ്ങള്‍ പത്മകുമാറിനെ "പപ്പന്‍' എന്നുവിളിച്ചു. 

എനിക്ക് ആ കാലത്ത് നേരിട്ടുപോയി കവിത ചോദിയ്ക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നവരായിരുന്നു സുഗതകുമാരിയും ഒ.എന്‍.വിയും വിഷ്ണുനാരായണന്‍ നമ്പൂതിരിയും കടമ്മനിട്ട രാമകൃഷ്ണനും അയ്യപ്പപ്പണിക്കര്‍ സാറും മറ്റും

പപ്പന്‍ ഒരിക്കല്‍ കുറെ ബ്ലാക്ക് ആന്‍ഡ് വൈറ്റ് ചിത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്നുകാണിച്ചു. ആ ഫോട്ടോകളെല്ലാം പപ്പന്റെ ബന്ധുവായ ഒരു ചിത്രകാരന്‍ വരച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആദ്യം ഞങ്ങള്‍ക്കാര്‍ക്കും വിശ്വാസമായില്ല. പിന്നീട് മനസ്സിലായി, അവ ഓരോന്നും കരവിരുതിന്റെ അതിശയകരമായ സൃഷ്ടികളാണെന്ന്. എനിക്ക് ആ ചിത്രകാരനെ ഒന്നുകാണണം എന്ന കലശലായ മോഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് നടന്നുകിട്ടാന്‍ പിന്നെയും കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞു. 

അങ്ങനെയിരിക്കെ പത്മകുമാര്‍ ഒരിക്കല്‍ എന്നെ വഴുതയ്ക്കാടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. കാരണം പപ്പനും പപ്പന്റെ നേരെ മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠന്‍ ശാന്തിപ്രസാദും ചേര്‍ന്ന് ഒരു മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. അതിന്റെ പത്രാധിപസമിതിയിലേക്ക് എന്നെയും ക്ഷണിക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്ക് സന്തോഷമാ