Saturday, 23 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
naithikamandalam-story-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: സുധീഷ് കോട്ടേമ്പ്രം
Text Formatted

 

അധ്യായം മൂന്ന്പഞ്ഞിക്കുരു

ചെത്തുലു കാലിനാക ആകുലു പറ്റുകുന്ന്ട്ട്‌ലു
(കൈ മുഴുവന്‍ പൊള്ളിച്ചിട്ട് പച്ചിലമരുന്നു തേടിയിട്ടെന്തു കാര്യം?
-തെലുങ്കു പഴമൊഴി)

വിജയവാഡയിലെ പഞ്ഞിമരങ്ങള്‍. അവ നെട്ടനെ ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്നു. പഞ്ഞിമരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഉപ്പുകാറ്റ് ആടിക്കളിച്ചുവരുന്നു. പഞ്ഞിമരങ്ങളില്‍ തൂങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന നീളന്‍കായകള്‍ ഉണങ്ങിയാലേ അകത്തുനിന്ന് പഞ്ഞി വരൂ. പഞ്ഞിക്കുള്ളില്‍ കുറേ കറുത്ത കുരു.

കടലോരമാണ്. കടലിന്റെ മറുഭാഗത്ത് നീളന്‍ നെല്‍വയല്‍. പാതി ഉലഞ്ഞും ഉണങ്ങിയും കിടക്കുന്നുണ്ട്. വറ്റാത്ത ഒരു പുഴ വയലിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്നു. പുഴയെ എന്നും കുറ്റം പറയാനേ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് നേരമുള്ളൂ. ഉപ്പുരസമാണ് പുഴവെള്ളത്തിന്. ഒരു ഗുണത്തിനുമില്ലാതെ അത് എന്തിനൊഴുകുന്നുവെന്ന് വിജയവാഡക്കാര്‍ സമയംപോക്കാനായി ചോദിക്കാറുണ്ട്.

വയലില്‍നിന്നു കിട്ടുക കൂര്‍ത്ത നെല്ലുമണികളാണ്. വരദേശ്വരന്‍ദൈവം പട്ടിണികിടന്നു ചാവാറായ ഭൂമിയിലെ ആദിവാസികള്‍ക്ക് സ്വന്തം വാളുകള്‍ ആകാശത്തുനിന്നും എറിഞ്ഞുനല്‍കിയവ നെല്ലുമണികളായി വിളയുന്നതാണ്. നാട്ടുകാര്‍ ഈ കഥ പറഞ്ഞ് വിശ്വാസം വരാതെ പരസ്പരം നോക്കും. വരദേശ്വരന്‍ദൈവം പിന്നീടെന്തുചെയ്തുവെന്ന് ചോദിക്കാനാര്‍ക്കും ഇതുവരെ ധൈര്യം വന്നിട്ടില്ല. മഴയും വേനലും ചതിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ ദൈവം ഉറയില്‍നിന്ന് ഊരിയെറിഞ്ഞ വാളുകളുടെ കഥ അയവിറക്കും.

പത്തുവയസ്സുവരെ ഉടുപ്പിടാതിരുന്ന അപ്പാ ഗോകുലുവിന് ഇപ്പോഴും കട്ടിയുള്ള വസ്ത്രമിട്ടാല്‍ ശരീരം ചൊറിഞ്ഞുപൊട്ടും. സ്‌കിന്‍ ക്രീം എപ്പോഴും പോക്കറ്റില്‍ കരുതും.  ഉടുപ്പിടാതിരുന്നത് കഷ്ടപ്പാടുകൊണ്ടായിരുന്നു. അവന്‍ കടലോരത്തുകൂടെ നഗ്നനായി അലഞ്ഞുനടന്നു. കുട്ടിക്കാലം അവന് ഒടുങ്ങാത്ത നടത്തിന്റേതാണ്. കൗതുകഭയങ്ങളുടെ ഒരു പറവക്കൂട്ടമായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സ്. എന്നാല്‍ പേടിസ്വപ്നങ്ങളെ ആക്രമിക്കാനനുവദിക്കാതെ അവന്‍ ഉറക്കത്തെ സ്വന്തമാക്കുമായിരുന്നു. ഒരുദിനം രാത്രി അത്തരമൊരു അഗാധമായ ഉറക്കത്തിന