Saturday, 23 October 2021

ഒരു കെമിസ്​റ്റിന്റെ അനുഭവക്കുറിപ്പ്​- രണ്ട്​


Text Formatted

ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ ജീവിതം

തൊലിയുടെ നിറവും ഊണ്‍യുദ്ധവും

എനിക്കെന്തൊ, ഒരു ‘ദഹനക്കേട്' അനുഭവപ്പെട്ടു. തൊലിയുടെ നിറംവച്ച് ആദ്യത്തെ വിലയിരുത്തല്‍! ഇതൊക്കെ ഇവിടെ പതിവാണെന്നും ഇതിലും വലുതാണ് വരാനുള്ളതെന്നും അന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: പ്രദീപ് പുരുഷോത്തമന്‍
Text Formatted

രു പുതിയ തുടക്കം.
1984 ജൂണ്‍ അഞ്ചിനാണ് ജോയിന്‍ ചെയ്യേണ്ടത്. 
ചേരുന്നതിനുമുമ്പ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് മജിസ്‌ട്രേറ്റില്‍നിന്നുള്ള സാക്ഷ്യപത്രമുള്‍പ്പടെ കുറേ രേഖകള്‍ ആവശ്യമായിരുന്നു. അതെല്ലാം സംഘടിപ്പിച്ച് അച്ഛനോടോപ്പം തലേന്നുതന്നെ എറണാകുളത്തെത്തി, പിറ്റേന്നുരാവിലെ ഫാക്ടിന്റെ സൗത്ത് ഗേറ്റിലും. പേഴ്‌സണല്‍ ഓഫീസിലെത്തി ചില ബോണ്ടുകളില്‍ അച്ഛനും ഒപ്പിടണം. അന്ന് സ്‌കൂള്‍ തുറക്കുന്ന ദിവസവും. അദ്ധ്യാപകനായ അച്ഛന് വൈകുന്നതിനുമുമ്പ് തിരിച്ച് നാട്ടിലെത്തണം. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആദ്യംതന്നെ അച്ഛന്റെ ഒപ്പുകളൊക്കെ വാങ്ങി പോകാനനുവദിച്ചു. അച്ഛന്‍ ഉടന്‍ തിരിച്ചുപോയി. ഞാന്‍ കൂടെയുള്ളവരെയൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു. കൂട്ടത്തില്‍ അതാ മനോജ്. സന്തോഷമായി. പരിചയമുള്ള ഒരു മുഖമെങ്കിലും ഉണ്ടല്ലോ! 
അതിനിടയില്‍ ഒരുത്തന്‍ വന്ന് കുശലം ചോദിച്ചു;  ‘‘നാടെവിടെയാ?'' 
ഞാന്‍ പറഞ്ഞ മറൂപടി അവന്‍ കേട്ടില്ലാന്നു തോന്നുന്നു... എന്നെയൊന്ന് ആപാദചൂഢം നോക്കി;  ‘‘പാണ്ടിയാണല്ലേ?''
‘ങേ!' ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി, എന്നിട്ട് പതിയെപ്പറഞ്ഞു;  ‘‘പത്തനംതിട്ട'' എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. 

fact

‘‘ഓ! കണ്ടപ്പം ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു പാണ്ടിയാണെന്ന്!''; ഞാനെന്റെ ദേഹത്തേയ്ക്കും അവന്റെ ശരീരത്തിലേയ്ക്കും മാറിമാറി നോക്കി. ഇതൊക്കെ ഇവിടെ പതിവാണെന്നും ഇതിലും വലുതാണ് വരാനുള്ളതെന്നും അന്ന് മനസ്സിലായില്ല! എനിക്കെന്തൊ, ഒരു ‘ദഹനക്കേട്' അനുഭവപ്പെട്ടു. തൊലിയുടെ നിറംവച്ച് ആദ്യത്തെ വിലയിരുത്തല്‍!
ഇതിനിടയില്‍ പേഴ്‌സണല്‍ ഓഫീസിലെ ചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിയുന്നു. ‘ടോക്കണ്‍' എന്നു പേരുള്ള ഐഡി കാര്‍ഡ് തന്നു. പേരിനേക്കാള്‍ മുഖ്യം അന്നുമുതല്‍  ‘നമ്പര്‍' ആകുന്നു. കഫറ്റേരിയയില്‍ പോയി ഊണുകഴിക്കാന്‍ കൂപ്പണ്‍ തരു