Thursday, 21 October 2021

നോവല്‍


Text Formatted
3am-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ശ്രീജിത്ത്​ പി.എസ്​.
Text Formatted

 

അധ്യായം 14 തുടര്‍ച്ച: രതിമൂര്‍ച്ചകളുടെ തോപ്പ്

ലില്ലി പറഞ്ഞ് കിതച്ചു. എല്ലാവരും പരസ്പരം നോക്കി പിന്നെ അവിടൊരു കൂട്ട ചിരി മുഴങ്ങി. "ഇതു പോലൊരു ജോലിക്കാരനെ കിട്ടിയതിനാണോ ഞങ്ങളെ നീ വിളിച്ചു വരുത്തിയത്? ഇത് നല്ലതല്ലേ? ഇതിനാണോ നീ ഞങ്ങളെ വിളിച്ച് പേടിപ്പിച്ചത്?'
"അല്ല. നാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും കൂടെ നില്‍ക്കാന്‍ വരാമെന്ന് സമ്മതിച്ച സ്ത്രീ വരാഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ജോര്‍ജ്ജേട്ടനെ വിളിച്ചു. അവരിത് വരെ വന്നില്ലേ അന്നേ രാവിലെ പറഞ്ഞുവിട്ടിരുന്നുവല്ലോ എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഞാന്‍ പിന്നെ സംശയം തോന്നാതിരിക്കുവാന്‍ അവര്‍ വന്നു പുറത്ത് പോയിരിക്കുകയാ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ കിട്ടുമോ എന്നും ചോദിച്ച് ഫോണ്‍ വച്ചു. എന്നിട്ടാണ് നിങ്ങളെ വിളിച്ചത്'

"ഇയാളിനി വല്ല കള്ളന്‍ ആകുമോ?'
"കള്ളന്‍ ആണെങ്കില്‍ ഇത്ര ദിവസം കാത്ത് നില്‍ക്കുമോ?'
"പോലീസില്‍ അറിയിക്കേണ്ടേ?'
"ഹേയ്, പുറത്ത് അറിയിക്കണ്ടാ വച്ചിട്ടാ ജോര്‍ജ്ജേട്ടനോട് പോലും പറയാതിരുന്നത്'
"വല്ല മാനസികരോഗം ആവും. നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ചൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ഇതു വരെ?'
"ഇല്ല.'
"നമുക്ക് അയാളുടെ മുറിയൊന്ന് പരിശോധിച്ചാലോ അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ എങ്ങാനും വരുമോ?'
"ഇല്ല സമയം പിടിക്കും. പക്ഷെ അതൊക്കെ മോശമല്ലേ?'
"നീ വന്നേ'. മേരി ലില്ലിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം അവരെ അയാളുടെ ഷെഡിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി. വാതില്‍ ചാരിയേ ഉള്ളുവായിരുന്നു. ഷെഡില്‍ മടയ്ക്കി വക്കാവുന്ന ഒരു ഇരുമ്പ് കട്ടില്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ പ്ലാസ്റ്റിക് ഇഴകള്‍ താഴേക്ക് തൂങ്ങി നിന്നിരുന്നു. അതിനോട് ചേര്‍ന്ന് പ്ലാസ്റ്റിക് ചരടില്‍ വലിച്ചു കെട്ടിയ അയയില്‍ അയാളുടെ മുഷിഞ്ഞതും അല്ലാത്തതുമായ വസ്ത്രങ്ങള്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ഷെഡില്‍ മേരി തപ്പി തപ്പി ലൈറ്റിട്ടു.

"അങ്ങനെ വരട്ടെ ഇത് പണ്ട് തൊഴുത്തായിരുന്നിരിക്കണം. കണ്ടില്ലേ'
പശുക്കളെ കെട്ടുവാനും പുല്ലിട്ടു കൊടുക്കുന്നതിനുമായുള്ള വേര്‍തിരിവിനു നേരെ ആരോ വിരല്‍ ചൂണ്ടി. ആരൊക