Thursday, 21 October 2021

ആത്മകഥ


Text Formatted

വെറും മനുഷ്യര്‍- 16

തീട്ടം തിന്നാന്‍ വകയില്ലാത്തോന്‍

‘ഉസ്താദിന് തീട്ടം തിന്നാന്‍ വകയില്ലാത്തോനെ കാണണോ?' എന്നെയാണ് അവള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുക എന്നറിഞ്ഞിട്ടും ആ മനുഷ്യന്‍ എപ്പോഴും കൗതുക ഭാവത്തില്‍ ചോദിച്ചു;  ‘എവ്‌ടെ? '. അവള്‍ എന്റെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി പറയും;  ‘ദാ ഇരിക്കുണു.'

Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ദേവപ്രകാശ്​
Text Formatted

മാസ്റ്ററുടെ മുത്ത മകളാണ് ബീവി എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള സാജിദ. ഇരുനിറത്തില്‍ കണ്ണുകളില്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ച മുട്ടോളം നീണ്ടുകിടക്കുന്ന മുടിയുള്ള സുന്ദരി പെണ്‍കുട്ടി. വീടിനകത്തും വടക്കിനി പുറത്തുമായി ഒതുങ്ങിക്കൂടിയ സാജിദ പെരുംചിലമ്പിലെ ആദ്യത്തെ പത്താം ക്ലാസുകാരിയായിരുന്നു. തക്കലയിലെ സ്‌കൂളില്‍ നിന്നാണ് അവള്‍ ഉയര്‍ന്ന മാര്‍ക്കോടെ പത്താം ക്ലാസ് പാസായത്. 

അവള്‍ക്ക് തമിഴും മലയാളവും എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയാമായിരുന്നു. കുടിയേറ്റ മലയാളികള്‍ നാട്ടിലേക്കയച്ച കത്തുകളൊക്കെ അവളുടെ കൈപ്പടയിലായിരുന്നു. മാസ്റ്ററുടെയോ ഭാര്യയുടെയോ അവരുടെ മറ്റു മക്കളുടേയോ സ്വാഭാവമായിരുന്നില്ല സാജിദാക്ക്. വീട്ടില്‍ വരുന്നവരെയൊക്കെ അവള്‍ സ്‌നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. കത്തെഴുതിക്കാന്‍ വരുന്നവരെ സ്വന്തം മുറിയില്‍ സ്വീകരിച്ചിരുത്തി അവള്‍ സല്‍ക്കരിച്ചു. താന്‍ അന്നാട്ടിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നന്റെ മകളാണെന്ന് അവള്‍ മുഖത്തെഴുതിയൊട്ടിച്ചില്ല. മാസ്റ്ററുടെ മുഖത്തിലും ഭാവത്തിലും ആ എഴുത്ത് ആര്‍ക്കും വായിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ അഹങ്കാരത്തോടെ തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

ചെറിയാക്കാക്കും സാജിദാക്കുമിടയില്‍ പ്രണയത്തിന്റെ ബലമുള്ള പാത രൂപപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. സമ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സാജിദ എവറസ്റ്റായിരുന്നെങ്കില്‍ ഏട്ടന്‍ വേളി മലയോളം ചെറുതായിരുന്നു. പക്ഷേ ഏട്ടന്‍ ആ ദൂരമത്രയും നടന്നുകയറാന്‍ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു. 

 തന്റെ വീടിനു ചുറ്റുമുള്ള ഉപ്പാന്റെ റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ ടാപ്പിംങിന് വരുന്ന പണിക്കാര്‍ക്ക് പണിയുടെ ഇടവേളകളില്‍ അവള്‍ ചായയും പലഹാരങ്ങളും കൊടുത്തു. അക്കാര്യത്തിലുള്ള വീട്ടുകാരുടെ എതിര്‍പ്പൊന്നും അവള്‍ മൈന്റ് ചെയ്തതേയില്ല. ആ റബ്ബര്‍ തോട്ടങ്ങളില്‍ പണിയെടുത്തിരുന്ന ക്രിസ്റ്റഫര്‍ മറ്റെന്തോ പണി കിട്ടി പോയപ്പോള്‍ പകരം പണിക്ക് കയറിയത് എന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഏട്ടനാണ്. ചെറിയാക്ക എന്ന് ഞങ്ങള്‍ വിളിച്ചിരുന്ന ഏട്ടന്‍ ആ പണ