Monday, 29 November 2021

നോവല്‍


Text Formatted
katturkadavu-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ഇ. മീര
Text Formatted

 

15: ആത്മാവിന്റെ ശരികള്‍

വിജിലന്‍സ് കേസില്‍ മുപ്പതു ദിവസത്തേക്കാണ് ദിമിത്രിയെ റിമാണ്ട് ചെയ്തത്. നഗരത്തില്‍ നിന്ന് തെല്ലുമാറി തിരക്കൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ഒരു കല്‍മതിലിനകത്തെ പറമ്പിലായിരുന്നു വിജിലന്‍സ് കോര്‍ട്ട്. ഏതോ പഴയ കോവിലകമാണ്. കല്‍മതില്‍ പൂപ്പല്‍ പിടിച്ചു കറുത്തിരുന്നു. ഒരു ഇരുനില വീട്. കാട്ടൂര്‍ക്കടവിലെ പഴയ കൊളംബ് ബംഗ്ലാവ് പോലെ തോന്നിച്ചു. പറമ്പില്‍ വലുതും ചെറുതുമായ ധാരാളം മരങ്ങള്‍. പൂമരങ്ങളുമുണ്ട്. അതിരില്‍ മഞ്ഞമുളങ്കൂട്ടങ്ങള്‍. ചവിട്ടുപടികള്‍ കയറിച്ചെല്ലുന്നത് ഒരു വലിയ ഹാളിലേക്കാണ്. അവിടെ വെച്ചായിരുന്നു നടപടികള്‍.
"താങ്കള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ തോന്നുന്നുണ്ടോ?'
ജഡ്ജി ചോദിച്ചു.
"ഇല്ല.' അയാള്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ജെയിലിലേക്കുള്ള ജീപ്പില്‍ കയറുമ്പോള്‍ വിജിലന്‍സ് ഓഫീസര്‍ പറഞ്ഞു:
"ഞങ്ങളോട് വിരോധം തോന്നരുത്. ഞങ്ങള്‍ വെറും ഉപകരണങ്ങളാണ്. താങ്കള്‍ പരിഭ്രമിക്കാതിരിക്കൂ. എല്ലാം നല്ലതിനാന്ന് വിചാരിക്ക്യാ. എന്റെ അപ്പന്‍ അങ്ങന്യാ പറയാറ്. കര്‍ത്താവിനു പോലും അവസാനം കുരിശല്ലേ കിട്ട്യേത്?'

പക്ഷേ ദിമിത്രിക്ക് അപ്പോള്‍ പരിഭ്രമമൊന്നും തോന്നിയില്ല. ആദ്യഘട്ടത്തിലുണ്ടായ അസ്വസ്ഥതകളൊക്കെ അവസാനിച്ചിരുന്നു. കുളിര്‍കാറ്റ് കൊണ്ടപോലെ അയാള്‍ ദീര്‍ഘമായി ഒന്നു ശ്വസിച്ചു. കോര്‍ട്ടിന്റെ പരിസരത്തെ നാനാതരം ചെടികളിലേക്കും മരങ്ങളിലേക്കും അയാള്‍ നോക്കി. അതില്‍ ചിലത് പരിചയമുള്ളവയായിരുന്നു. വെളുത്ത പൂക്കളുള്ള ഒരിനം മന്ദാരം. ഒരു പാരിജാതം. നീലശംഖുപുഷ്പങ്ങള്‍ പടര്‍ത്തിയത് കണ്ടു. പിന്നെ പലനിറങ്ങളിലുള്ള രാജമല്ലികള്‍. മുള്ളുകളുള്ള ഒരു ചെടിയാണത്. പുല്ലാനിക്കാട്ടെ കയ്യാലക്കപ്പുറത്ത് കനാല്‍ വരെയുള്ള നടപ്പാതയില്‍ അത്തരം ചെടികള്‍ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു. പൂ കൊഴിഞ്ഞാലുണ്ടാവുന്ന അതിന്റെ കായയില്‍ അടുക്കി വെച്ചപോലെ വിത്തുകള്‍ ഉണ്ടാകും. കുട്ടികള്‍ അതു തിന്നാറുണ്ട്.

സത്യത്തില്‍ ഒരുവക നിര്‍വ്വികാരതയാണ് അയാള്‍ക്കനുഭവപ്പെട്ടത്. മനുഷ്യര്‍ കലമ്പുന്ന ലോകങ്ങള്‍ വിട്ടുപോന്ന