Tuesday, 19 October 2021

മാധ്യമങ്ങളും സംവാദവും


Text Formatted

സൈബർ അടുക്കളയിലെ റെസിപി

മധ്യവര്‍ഗ ഗാര്‍ഹികതയുടെയും പാര്‍ട്രിയാര്‍ക്കല്‍ സിസ്റ്റത്തിന്റെയും പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഉയര്‍ന്നു വന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ ജോസഫൈനിലും ഷാഹിദാ കമാലിന്റെ ഡോക്ടറേറ്റിലും അവസാനിക്കുന്നത് അത്ര നിഷ്‌കളങ്കമായി കരുതാനാകില്ല. 

Image Full Width
Image Caption
കെ.എസ്​. ഇന്ദുലേഖ
Text Formatted

മാധ്യമപഠനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എഡ്വേഡ് എസ്. ഹെര്‍മ്മനും നോം ചോംസ്‌കിയും ചേര്‍ന്നെഴുതിയ Manufacturing consent: The Political Economy of Mass Media (1988) എന്ന പുസ്​തകം പൊതുസമ്മതിക്കു വേണ്ടി ബഹുജനമാധ്യമങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ യു.എസ്. ഗവണ്മെൻറ്​ആവിഷ്‌കരിക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്. പൊതുസമ്മിതി (Public Opinion) സ്വയമേ ഉണ്ടാകുന്നതല്ലെന്നും ബോധപൂര്‍വമായ ഇടപെടലുകളിലൂടെ നിര്‍മിച്ചെടുക്കുന്നതാണെന്നും ചോംസ്‌കിയും ഹെര്‍മ്മനും പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്തരത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ചെടുക്കുന്ന സമ്മതികള്‍ക്കൊപ്പം സാമൂഹ്യ രുചികളെ (taste of the society എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍) രൂപപ്പെടുത്തുകയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന, രുചികള്‍ക്കുമേലുള്ള കമ്പം നിരന്തരം വര്‍ധിപ്പിക്കാനുതകുന്ന വിഭവങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ് മാധ്യമങ്ങള്‍ പൊതുവില്‍ ചെയ്യുന്നത്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സാധ്യതകളെതന്നെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി നടത്തുന്ന ഇത്തരം ഇടപെടലുകള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ക്രിയാത്മകമായ പുരോഗതിയെ തടസപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. 

എന്താണ് ‘സാമൂഹ്യ രുചി'?

നാവിനു മാത്രമല്ല, കണ്ണിനും കാതിനുമടക്കം എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്കും രുചികളുണ്ട്. ഇത്തരം രുചികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന വിഭവങ്ങള്‍ മാത്രമേ മനുഷ്യര്‍ സ്വീകരിക്കുകയുള്ളൂ. ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ രുചികള്‍ ഒരു ജനസമൂഹം പൊതുവായി പങ്കിടുമ്പോഴാണ് അവ സാമൂഹ്യ രുചിയായി മാറിത്തീരുന്നത്. ആഘോഷപരതയും വിനോദവുമാണ് സാമൂഹ്യ രുചിയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങള്‍. രുചിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന എന്തിനേയും സമൂഹം ആഘോഷമാക്കുന്നു. സിനിമയും സംഗീതവും മുതല്‍ സൗന്ദര്യവര്‍ദ്ധക വസ്തുക്കളും മാധ്യമ വാര്‍ത്തകളും വരെ ദീര്‍ഘിപ്പിക്കാവുന്നതാണ് രുചിവിവരങ്ങളുടെ പട്ടിക.