Sunday, 28 November 2021

നോവല്‍


Text Formatted
katturkadavu-title
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ഇ. മീര
Text Formatted

16: കുന്നുകളും വയലുകളും

ല്യമ്മ വന്ന് പുല്ലാനിക്കാട്ടെ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയതോടെ ദിമിത്രി എന്ന ജോര്‍ജി ദിമിത്രോവിന്റെ ജീവിതം രണ്ടാം അധ്യായത്തിലേക്കു കടക്കുന്നു. ഇനിയും എത്രയോ അധ്യായങ്ങള്‍ നീണ്ടു കിടക്കുന്നു. അന്നത്തെ ആ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകല്‍ വാര്‍ത്തയറിഞ്ഞ് ആളുകള്‍ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.
"ആ കുട്ടീടെ ഭാഗ്യം’; പൈക്കണ്ണിനടക്കലെ ആല്‍ത്തറയിലിരുന്ന് ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു.
മറ്റൊരാള്‍ എതിര്‍ത്തു; "എന്തു ഭാഗ്യം? കടുവാക്കുടിലിക്കാ അതിനെ കൊണ്ടോയേടുക്കണ്.'

അന്ന് ദിമിത്രിക്ക് അഞ്ചു വയസ്സുണ്ട്. അക്കാലത്ത് അവന്‍ മണ്ണാന്‍ തുരുത്തിലും ചുറ്റുമുള്ള പാടത്തും മേഞ്ഞു നടക്കുകയാണ്. അമ്മ നടുമ്പോഴും കൊയ്യുമ്പോഴും ആള്‍ വരമ്പത്തുണ്ടാവും. നോക്കെത്താതെ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ആ വയല്‍ അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശിവരാമനോ ദേവുവോ കൂട്ടിനുണ്ടെങ്കില്‍ അവന്‍ പാടത്തേക്കിറങ്ങും. വരമ്പിലൂടെ നടന്ന് ഏതാണ്ടൊരു ദൂരം പിന്നിടുമ്പോള്‍ ദിക്കുകള്‍ തെറ്റും. കരകള്‍ വീദൂരത്താണ്. ഏതു കരയില്‍ നിന്നാണ് തങ്ങള്‍ പുറപ്പെട്ടതെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെ അവര്‍ അമ്പരക്കും.

തണ്ണിച്ചിറ കോള്‍പ്പാടം പലകാലങ്ങളില്‍ പലരൂപത്തിലാണ്.
എല്ലാ കാലത്തും അവിടെ കാറ്റ് വീശിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
ഓരോ കാലത്തും കാറ്റിന് വ്യത്യസ്ത മണമാണ്.
നെല്ലുപൂക്കുമ്പോള്‍ അതിന് ചെറിയ സുഗന്ധമുണ്ട്.
ഞാറ്റുപണിക്കാലത്ത് ചേറിന്റെ മണം വരും. മീന്‍പിടുത്തക്കാലത്ത് മത്സ്യഗന്ധം. മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞ് വെള്ളമിറങ്ങുമ്പോള്‍ പലയിനം ആമ്പലുകളുടെ മണമാണ്. നടീല്‍ക്കാലത്തും കൊയ്ത്തുകാലത്തും അവിടെ ഉത്സവം പോലെ ആള്‍ക്കാരുണ്ടാവും. പലവിധ ശബ്ദങ്ങള്‍, വായ്ത്താരികള്‍, പാട്ടുകള്‍, പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ കേള്‍ക്കും. ഞാറുപറിക്കുമ്പോഴും നടുമ്പോഴും സ്ത്രീകള്‍ പാടിയിരുന്നു.
പലതരം പാട്ടുകളാണ്. ചിലര്‍ സിനിമാപ്പാട്ടുകളും പാടാറുണ്ട്.
രാത്രിയില്‍ ചക്രംചവിട്ടുന്നവരാണ് പാടുക. അതില്ലാത്തപ്പോള്‍ മൂകതയെ മുറിച്ചുകൊണ്ട് തേമാലിത്തേക്കില്‍ വെള്ളം ചാടിയൊഴുകുന്ന ഒച്ച കേള്‍ക്കും.

കൊയ്ത്തുകാലത്ത് മറ്റൊരു ല