Sunday, 28 November 2021

കവി വായന


Text Formatted

മലയാള കവിതയുടെ വ്യത്യസ്തമായ ആനന്ദധാര

പുലാക്കാട്ട്​ രവീന്ദ്രന്റെ കവിത വായിച്ചും പഠിപ്പിച്ചുമുള്ള അനുഭവത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയാണ്​ കഥാകൃത്തും അധ്യാപകനുമായ വി.ആർ. സുധീഷ്​

Image Full Width
Image Caption
പുലാക്കാട്ട്​ രവീന്ദ്രൻ / Photo: Wikimedia Commons
Text Formatted

ലനല്ലൂരിലെ സാഹിത്യസമിതിയുടെ ഒരു ക്യാമ്പില്‍ 40 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ്
പുലാക്കാട്ട് രവീന്ദ്രനെ വളരെ ദൂരെനിന്നുകണ്ട വിദൂരമായരോര്‍മ കൂടെയുണ്ട്. 
പിന്നീട് കോളേജ് ക്ലാസില്‍ ഗരുഡ ധ്വനി എന്ന കാവ്യസമാഹാരം പഠിപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് ആ കവിതയുടെ ജ്വലനമറിഞ്ഞത്.
ഈയിടെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുലാക്കാട്ടിന്റെ സമ്പൂര്‍ണ കവിതകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ആ കവിതകളിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോള്‍ എന്നിലുണ്ടായ അത്ഭുതത്തിനതിരില്ല. 
​​​​​​​അന്ധനും വിഷാദാവാനുമായി 25 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുന്‍പ് ലോകം വെടിഞ്ഞ
പുലാക്കാട്ടിനെ ഇന്ന് എത്ര പേര്‍ ഓര്‍മിക്കുന്നു എന്നെനിക്ക് നിശ്ചയം പോരാ.

കാല്പനികതയുടെ ഇളംവെയില്‍ പരന്ന പുലാക്കാട്ടിന്റെ  കവിതകളില്‍ മണ്ണും വിണ്ണും വിസ്തൃതമായി ശോഭിച്ചു. ജീവിതത്തിന്റെ ആരോഹണവും  അവരോഹണവും ഈ കവിയെ പോലെ സൂക്ഷ്മത്തില്‍  പറഞ്ഞുതന്നവര്‍  ചുരുക്കമായിരിക്കും.
‘ആരോഹണം’ നോക്കൂ

‘‘ഒന്നിലും നില്‍പ്പുറയ്ക്കാത്തോരൊന്ന്
അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍ച്ചുണ്ടാല്‍ക്കൊഞ്ചും  രണ്ട് 
മൂക്കീരൊലിപ്പിരിക്കും മൂന്ന്  
നാവിന്മേല്‍ നാടാകെത്തെണ്ടും നാല് 
പള്ളിക്കൂടത്തിലെ ബെഞ്ചിലഞ്ച് 
ഇങ്ങനെയിങ്ങനെ നാളേറെച്ചെല്ലുമ്പോ-
ഴീരേഴുലകമേ പുല്ലെന്ന നാട്യത്തിലിരുപത് 
മൂപ്പെത്തും മുപ്പത്
കല്‍പ്പിക്കും നാല്‍പത്
വമ്പറ്റോരന്‍പത്
പിറുപിറുക്കന്നോരറുപത്
പഴുതുകള്‍ വീണോരെഴുപത്
മണ്‍ പൊത്തുമെണ്‍പത്
തൊണ്ണൂറ്
നൂറ്
വെണ്ണീറ്''

poem

പിച്ചവെപ്പ് മുതല്‍ വെണ്ണീറായ് ഒടുങ്ങുന്നതുവരെയുള്ള ജന്മാരോഹണവും ജൈവിക ക്ഷയവും നടുക്കത്തോടെയാണ് ഈ കവിതയില്‍ നാം അനുഭവിക്കുന്നത്. ധ്വനിസാന്ദ്രമായി കാവ്യശില്‍പത്തെ സംഗ്രഹിക്കുന്ന  രചനാതന്ത്രമുണ്ട് പുലാക്കാട്ടിന്. ഇളം വെയിലും പോക്കുവെയിലും നക്ഷത്രപരാഗവും പകല്‍ പൂരവും നിറഞ്ഞ പുലാക്കാട്ടിന്റെ കവിതകളില്‍ മലയാള കവിതയുടെ വ്യത്യസ്തമായ ആനന്ദധാര മേളിക്കുന്നുണ്ട്.

സ്വക്ഷേത്രം  എന്ന കവിതയില്‍ അദ്ദേഹം എഴുതി: 

‘‘സ്വന്തമാമൊരു വീടില്ലാത്ത
ദുഃഖമേ നീയി - 
ന്നെന്നുള്ളില്‍ പൊട്ടിച്ചോരു 
മാകാശമാകുന്നല്ലോ''

‘പൊട്ടിച്ചോരുന്ന ദുഃഖത്തിന്റോരാകാശം' പുലാക്കാട്ട് കവിതയില്‍ കാണിച്ചുതന്നു.
‘ഒരോറ്റക്കതിരോനേ പൊലിപ്പിച്ചെടുക്കാനൊരുകോടി നക്ഷത്രം ധൂര്‍ത്തടിക്കുന്ന രാത്രി'- കുടമാറ്റം എന്ന കവിതയില്‍ പറയുന്നതുപോലെ ഒരു കോടി നക്ഷത്രത്തെ ധൂര്‍ത്തടിച്ച് പൊലിപ്പിക്കുന്ന കതിരോന്റെ മാന്ത്രികപ്പൊലിമ പുലാക്കാട്ടിന്റെ കവിത പറഞ്ഞുതരുന്നു. അഞ്ച് പതിറ്റാണ്ട് മുന്‍പ് പാടി നടന്നിട്ടുണ്ട് പുലാക്കാട്ടിന്റെ ഈ പ്രേമവചനങ്ങള്‍. എന്റെ ഓര്‍മയിലേക്ക് ആ വരികള്‍ മൂളി എത്തുന്നു:

‘‘ഒക്കത്തു 
നീര്‍ക്കുടമേന്തി വന്നെത്തുന്ന
തെക്കു പടിഞ്ഞാറന്‍ കാറ്റേ
 കണ്ടുവോ നീ പോരും
പോരലിലെങ്ങാനാ
കര്‍ഷകപ്പെണ്‍കൊടിയാളെ?’’

​​​​​​​

pulakkatt
കവിതക്കുള്ള 1990 - ലെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ

നഷ്ടസൗഭാഗ്യങ്ങളും ഗൃഹാതുരതയും സ്‌നേഹനൈരാശ്യവും ആവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്നുണ്ട് ഈ കാവ്യലോകത്തില്‍. മണ്ണിലടിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വെയിലിനെ, നിലാവിനെ ലാളിച്ച അന്ധ നേത്രങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തെ ദീര്‍ഘനിരീക്ഷണങ്ങള്‍ അസാധാരണം. 
​​​​​​​‘രാത്രിയും പകലും മുറിയുന്ന ദിക്കില്‍ സന്ധ്യ ചുവന്നു ചുവന്നൊലിപ്പൂ' എന്നെഴുതിയ ഈ കാവ്യ വെളിച്ചത്തെ കാണാതെ പോകരുത്. അനായാസമായ കല്‍പ്പനാ സിദ്ധികൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട പുലാക്കാട്ടിന്റെ കവിതകളിലൂടെയുള്ള തീര്‍ത്ഥാടനം കൊണ്ട് ധന്യമായി എന്റെ രാപ്പകലുകള്‍.


​​​​​​​​​​​​​​വായനക്കാര്‍ക്ക് ട്രൂകോപ്പി വെബ്‌സീനിലെ ഉള്ളടക്കത്തോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ letters@truecopy.media എന്ന വിലാസത്തിലേക്ക് അയക്കാം.​​​​​​​

വി. ആര്‍. സുധീഷ്

കഥാകൃത്ത്​, അധ്യാപകൻ. വംശാനന്തര തലമുറ, വിമത ലൈംഗികം, തെരഞ്ഞെടുത്ത കഥകൾ, മലയാളത്തിന്റെ​​​​​​​ പ്രണയകഥകൾ (എഡിറ്റർ), മദ്യശാല (എഡിറ്റർ) തുടങ്ങിയവ പ്രധാന കൃതികൾ

Audio

PLEASE USE TRUECOPY WEBZINE APP FOR BETTER READING EXPERIENCE.

DOWNLOAD IT FROM