Saturday, 27 November 2021

നോവല്‍


Text Formatted
Varalmurivukal-Title-Malayalam-Novel-by-Rihan-Rashid---വരാല്‍മുറിവുകള്‍-നോവല്‍
Image Full Width
Image Caption
ചിത്രീകരണം: ജാസില ലുലു
Text Formatted

 അഞ്ച്

""തെന്തുവാ ഇലേ ആ കുഴി?''
""അത് വലിയൊരു കുഴിയാണ്, നേരത്തെ പറഞ്ഞ മണമൊള്ള കുഴി, പണ്ടെപ്പഴോ അവിടെ കിണറ് കുത്താന്‍ കുഴിച്ചതാ. പക്ഷേ പാതിയെത്തിയപ്പോള്‍ പാറ കണ്ടു. ഈപ്പന്‍ എന്നൊരാള് വന്ന് പാറ പൊട്ടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മൂന്നാമത്തെ ദെവസം അങ്ങേര് പൊട്ടിച്ച പാറേടെ ഒപ്പം താഴേക്ക് പോയി. പിന്നെ മോളിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല. മഴക്കാലത്ത് പോലും വെള്ളം നിറയത്തില്ല അതില്‍. നീണ്ട് പോവുന്ന ഗുഹയാണ് അതിനകത്തുള്ളതെന്നാണ് അപ്പന്‍ പറയുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ അതിന് മോളില്‍ ഇരുമ്പ് ഷീറ്റിട്ട് മൂടീതാണ്. അതാണേല്‍ തുരുമ്പെടുത്ത് അടര്‍ന്നിട്ടുമൊണ്ട്. ഒരിക്കല്‍ ഞങ്ങടെ വീട്ടിലെ പൂച്ച അതിനകത്ത് വീണിരുന്നു. രണ്ട് ദിവസം അതിന്റെ കരച്ചില് കേട്ട്. പിന്നെയത് ഭൂമിക്കടിയിലേക്ക് പോയി, പിന്നയതിനെയാരും കണ്ടിട്ടില്ല. മനഷ്യര് വീണാലും അതു തന്നാവും ഗതിയെന്ന് അപ്പനന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്കെന്തോ അതിനടുത്ത് പോവാന്‍ പേടിയാണ്. പക്ഷെ കോളനീലെ ആണുങ്ങളെല്ലാം അവിടെയാണ് മുള്ളാന്‍ ചെല്ലുക''

""പക്ഷെ അന്നമ്മോ, നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ വീട്ടീല്‍ രണ്ടു ദിവസം വന്നു നിന്നിട്ട് മരിച്ചാല്‍ മതീന്ന് തോന്നാണ്. പാപ്പനേം ഒന്ന് കാണാന്‍ പറ്റിയിരുന്നേല്‍...'' ഇലേ, ഇനിയത് പറ്റത്തില്ലല്ലോ, നമ്മള്‍ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെയെങ്ങിനാ പോവുന്നത്? മൂന്ന് ദെവസായീ പാപ്പനെ കണ്ടിട്ട്. ഈ മഴയിങ്ങനെ ഒച്ചയെടുക്കുമ്പോള്‍ പാപ്പന്റെ ഷെഡില്‍ ഇരിക്കുന്നതാണ് ഓര്‍മ്മ വരുന്നത്. കുടകീന്ന് വന്നതിന് ശേഷം പാപ്പനൊറ്റക്കാന്ന് ആ ഷെഡ് കെട്ടീത്. സിമന്റ് കട്ട വെച്ച് കെട്ടിയ ഭിത്തീടെ മോളില്‍ മുളേം പട്ടികേം വെച്ച് കള്ളികളാക്കിയതാണ്. ഒരടുക്കളേം പാപ്പന്റെ കെടപ്പുമുറീം, മുന്‍വശത്ത് പണിസാധനങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന ചെറിയ മുറീം മാത്രമേയുള്ളൂ. കെടപ്പുമുറീല്‍ പാപ്പന്‍ തന്നെ പണിതൊരു ചാരുബെഞ്ചുണ്ട്. ഞങ്ങള് മൂന്ന് പേരും അതിലാണ് ഇരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്. അവന്‍ പോയേപ്പിന്നെ ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും വല്ലപ്പോഴുമിരിക്കും. ഇതേ പോലേ മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍ പാപ്പനൊരൂ തൂമ്പായുമായി മുറ്റത്തോട്ടിറങ്ങും. പന്നിക്കൂടിന് ചുറ്റും വലിയ ചാല് കീറും. ""ഇല്ലേലവറ്റോള് ആകെ കൊഴമ്പാക്കും.'' എന്തിനാണിങ്ങനെ ചാലു കീറുന്നേന്ന് ചോദിച്ചാല് പറയുന്നതിതാണ്.

ഞാനപ്പോള്‍ അടുക്കളേല്‍ ചെന്ന് കടുങ്കാപ്പി ഇടും. പാപ്പന് മധുരമില്ലാത്ത കടുങ്കാപ്പിയാണ് ഇഷ്ടം. കാപ്പിയുടെ മണമടിക്കുമ്പോള്‍ പാപ്പനോടി ഷെഡിന്റെ ഓരത്ത് വന്ന് നില്‍ക്കും. അകത്തോട്ട് കയറിയാ ചളിയാവുമെന്ന് പറയും. കാപ്പിക്കൊപ്പം ഒരു സിഗററ്റ് നിര്‍ബന്ധാണ്. ""എടിയേ ആ പോക്കറ്റീന്ന് സിഗററ്റെടുത്തെ'' ഇത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞാനോടി ചെന്ന് പാപ്പന്‍ കട്ടിലീല്‍ അഴിച്ചിട്ട ട്രൗസറിന്റെ പോക്കറ്റീന്ന് സിഗററ്റെടുത്ത് വരും. ഒന്ന് ഞാനുമെടുക്കും. ഞങ്ങള് രണ്ടാളും കൂടെ വലിക്കും. പാപ്പന്‍ പിന്നേം മഴയത്തേക്കിറങ്ങും. ഞാന്‍ കട്ടിലില്‍ ചെന്നിരിക്കും. സിഗററ്റെടുത്ത ട്രൗസറ് കയ്യിലിങ്ങനെ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കും, മഴ ചോരുവോളം ആ കട്ടിലില്‍ കെടന്നുരുളും. അവനുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ ചെയ്തത് അവനായിരുന്നു. സിഗററ്റ് വലിക്കാന്‍ മാത്രം പാപ്പന്‍ അവനെ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല. ""പട്ടാളത്തീ സെലക്ഷന് ചെല്ലുമ്പോള്‍ പട്ടി അണക്കണ പോലെ അണക്കും'' സിഗരറ്റ് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ അവനോട് പാപ്പന്‍ ഇതാണ് പറയുക.

അവനെ ഉപദേശിക്കുന്നതാണ്. അമ്മച്ചിക്ക് ഇതൊന്നും പിടിക്കത്തില്ല. അവന്‍ പട്ടാളത്തീ പോയ പിറ്റെന്നാണ് അമ്മച്ചി പാപ്പനെ പിടിക്കാത്തതിന്റെ കാരണം പറഞ്ഞത്. കാലു വേദനിച്ചിട്ട് കിടന്ന അമ്മച്ചീടെ കാലേല്‍ തടവുമ്പോള്‍ ഞാനത് തഞ്ചത്തീ ചോദിച്ചതാണ്. ""മോളേ. അവനോടെനിക്ക് കെറുവൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ അവന്റേം, നെന്റെ ചെട്ടന്റേം എടപാടുകള്‍ ശരിയല്ലാര്‍ന്ന്. രണ്ട് ദെവസായിട്ട് എനിക്കിച്ചരെ സമാധാനമുണ്ട്. നീയൊരുത്തീ കൂടെ ഇനിയവന്റെ ഷെഡീല്‍ കേറിയാ നെന്നെ ഞാനങ്ങ് റബറ് കത്തിക്ക് കൊന്നേക്കും. ജയിലീ കെടക്കണമെന്നല്ലേയുള്ളൂ. എന്റെ തന്ത വാസു കുറേ കെടന്നതാണ്. അവസാനം അതിനുള്ളീ വെച്ചാണ് ചത്തതും. ഇലേ അമ്മച്ചീടെ കല്യാണത്തിന് മുന്നേയുള്ള കഥയാണത്. ""ഇലേ. മഴക്കൊരു കുറവുംമില്ലല്ലോടി. ഇടിം മിന്നലും വരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന പോലെ, വെളിച്ചത്തിലല്ലേ ഇപ്പോ മിന്നല് പാഞ്ഞത്'' ""നീയത് മുഴുവന്‍ പറയ്, ഞാനത് കേട്ട് രസം പിടിച്ച് വരുവായിരുന്നു.''
""അന്നമ്മോ, ആകാശത്തിലുള്ള മരങ്ങളെ വേരുകളാണ് മിന്നലില്‍ തെളിഞ്ഞ് കാണുന്നതെന്നാണ് എന്റെ സംശയം. അതാരേലും വിശ്വസിക്കോടീ?'' 
""ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കാമല്ലോ ഇലേ''' 
""ഒറപ്പാന്നോ?''
""ഒറപ്പാന്നേ. അതോണ്ടല്ലേ ഇലേനെ ഞാനിങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കെടക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ നിന്റെ വെരലിങ്ങ് തന്നെ; ഞാനത് ചേര്‍ത്ത് പിടക്കട്ടെ. ഇത്ര മഴ കൊണ്ടിട്ടും പാളത്തിന്റെ ചൂട് മാറീട്ടില്ലല്ലോ?'' 

Varal Murivukal Malayalam Novel by Rihan Rashid illustration by Jazila Lulu

 ""ഇലേ..''
""എന്താടീ..''
""നമ്മള് ചാവുന്നത് കാത്ത് കെടക്കായിരിക്കുമല്ലേ ഈ പട്ടികള്‍. നമ്മള് വന്നപ്പോ മുതല് ഇവറ്റോള് ഈ പൊന്തേലുണ്ട്.''
""അവറ്റങ്ങക്ക് അറിയാന്‍ പറ്റുവായിരിക്കും, നമ്മള് മരിക്കാന്‍ വേണ്ടി വന്നതാണെന്ന്. തീവണ്ടി കേറി ചെതറുമ്പോള്‍ കടിച്ചു കൊണ്ട് പോവാന്‍ ഇരിക്കുന്നതാവും'' ""ചാവുന്നത് വരെ കാത്ത് നിക്കണുണ്ടല്ലോ. അത് തന്നെ ഭാഗ്യം''
""ഇലേ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് പണ്ടെപ്പഴോ തീവണ്ടിക്ക് ചാടി മരിച്ച ആള്‍ക്കാര് പട്ടിടെ രൂപത്തില്‍ വന്നതാണെന്നാ''
""അങ്ങനാണേല്‍ നമ്മളും ഇവരെ കൂട്ടത്തി പെടും. നീയാ കഥ മുഴുവനാക്കിയെ. ഇല്ലേല്‍ ചത്ത് പട്ടിയായാലും മനസിനൊരു സമാധാനം കിട്ടത്തില്ല''

""അമ്മച്ചീടെ വീട് കൂത്താട്ടുകുളത്തായിരുന്നു. മൂന്ന് മക്കളായിരുന്നവര്. അമ്മച്ചീം പിന്നെ രണ്ടനിയത്തിമാരും. അവിടെ മാര്‍ക്കറ്റീ ചൊമടെുപ്പായിരുന്നൂ വല്യച്ഛന്, മുഴുവന്‍ സമയോം കള്ളിലായിരുന്നു അങ്ങേര്. പക്ഷേ മൂന്ന് പെണ്‍മക്കളേം അന്തസായി കെട്ടിച്ചയച്ചിരുന്നു. എന്റപ്പനും വീട്ടുകാരും അമ്മച്ചീനെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അമ്മച്ചീനെ മുടിക്ക് പിടിച്ച് തല്ലുവായിരുന്നു വല്യച്ഛന്‍. ഉണ്ണാന്‍ വന്ന തന്തക്ക് ചോറ് വെളമ്പാന്‍ കൊറച്ച് സമയം വൈകിയതിനായിരുന്നത്. പക്ഷേ എന്റെപ്പന്റെ അമ്മച്ചി സ്‌നേഹമുള്ളവരായിരുന്നു. നല്ല ആരോഗ്യവും. വല്യമ്മച്ചി വല്യച്ഛനെ ഇടുപ്പെല്ലിന് ചവുട്ടി താഴെയിട്ട് അമ്മച്ചീനെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു. നെലവിളിച്ചോണ്ട് നിന്ന താഴെയുള്ള രണ്ടെണ്ണത്തിനേം അവര് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവര് തന്നെ മൂന്ന് പേര്‍ക്കും അന്ന് ചോറ് വെളമ്പിക്കൊടുത്തു. അന്ന് ഇടുപ്പെല്ലിന്ന് കിട്ടിയ ചവിട്ടില്‍ വല്യച്ഛന്‍ കെടന്നത് നാല് മാസമാണ്. പെണ്ണ് കാണാന്‍ വന്ന അന്നു തന്നെ അച്ഛനും, വല്യമ്മച്ചീം കൂടെ കുടുംബക്കാരെ ചെന്നു കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് തന്നെ കുറച്ച് കുടുംബക്കാര് അച്ഛന്റെ വീട്ടീല്‍ വന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഞാറായ്ച കെട്ട് നടന്നു. കെട്ട് നടന്നേന്റെ അടുത്ത കൊല്ലം വല്യച്ഛന്‍ തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ പണിക്ക് പോയി. ""അവിടെ ആരുമായോ വഴക്കായി. അങ്ങേരെ കയ്യീക്കിട്ടിയ കമ്പിവെച്ച് പൂശി. അടി കൊണ്ട ആള് ചത്തു. കുറച്ചുകാലം ജയിലില്‍ കിടന്ന വല്യച്ഛന്‍ ജയിലില്‍ വെച്ച് ചത്തൂന്ന് പറഞ്ഞ് രണ്ട് പോലീസുകാര് വീട്ടില്‍ വന്നു. അവര് വന്നപ്പോഴാണ് അപ്പനെ കുറിച്ച് ഞങ്ങള് ഓര്‍ത്തത് തന്നെ. നാട്ടുകാരേം, കുടുമ്മക്കാരേം കാണിക്കാന്‍ ഞങ്ങള് മൂന്ന് പേരും കരഞ്ഞു. എല്ലാവരും പോയപ്പോള്‍ അപ്പന്റെ പേരിലുള്ളത് ഭാഗം വെക്കാന്‍ അടി തൊടങ്ങി. അമ്മച്ചിയിത് പറഞ്ഞ് എണീറ്റ് ചെന്ന് റബറ് കത്തിയെടുത്തു എന്റെ അടുത്തു വന്നു കിടന്നു.''

"ഇലേ. മഴക്കൊരു കുറവുമില്ലല്ലോടി. ഇടിം മിന്നലും വരുന്നെന്ന് തോന്നുന്നു. കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന പോലെ വെളിച്ചത്തിലല്ലേ ഇപ്പോ മിന്നല് പാഞ്ഞത്'' ""മഴ പെയ്യട്ടെടീ, നീ ബാക്കി കൂടെ പറയ്.'' ""അന്ന് രാത്രീ ഞാന്‍ തീരെ ഉറങ്ങീല്ല. ഓടിച്ചെന്ന് പാപ്പനെ കാണാന്‍ തോന്നി. അമ്മച്ചിയെ പേടിച്ച് ഞാനന്ന് പാപ്പന് മിസ്‌കോളടിച്ചില്ല. തലയണയെടുത്ത് കവച്ച് വെച്ച് കെടന്നു. ഉറക്കം വന്നില്ല, ഓരൊന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അരക്ക് ചുറ്റിലൂടെ പുളിയനുറുമ്പ് ഓടിക്കളിക്കുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നന്ന്.''

Varal Murivukal Malayalam Novel by Rihan Rashid illustration by Jazila Lulu

""ഇപ്പഴും നെന്റെ അരേല്‍ പുളിയനുറുമ്പ് കേറുന്നുണ്ടോ?'' ""ഒണ്ടോന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഇലേന്റെ കയ്യ് എടുക്കാതെ വെക്കണം.'' ""മ്മ്, വെച്ചേക്കാം, നീയിത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മഠം വക അഗതിമന്ദിരത്തില്‍ എന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സോനേനെ ഓര്‍മ്മ വന്നു. അവളും നെന്നെ പോലെ വെളുത്ത് കൊലുന്നനെ ആയിരുന്നു. അന്ന് ജീപ്പില്‍ കയറ്റി എന്നേം കൊണ്ട് പോയത് പാലായിലേക്കാണ്. പള്ളിയോട് ചേര്‍ന്നുള്ള പറമ്പിലായിരുന്നു സ്‌കൂളും താമസോം. കന്യാസ്ത്രീകളാണ് രണ്ടിന്റേം നടത്തിപ്പ്. ആഴ്‌ചേല്‍ ഒരു ദിവസം ഒരു വല്യച്ചന്‍ വരും. രാത്രി ഒമ്പത് മണിയാവുമ്പോള്‍ എല്ലാരും ഒറങ്ങണം. സ്‌കൂളിന്ന് വന്നാല്‍ വേഗം കുളിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥനക്ക് ചെല്ലണം. പ്രാര്‍ത്ഥന കഴിഞ്ഞാല്‍ അവര് തന്നെ ട്യൂഷനെടുക്കും. എട്ടര വരെയാണ് ട്യൂഷന്‍. അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞങ്ങളെല്ലാരും കൂടെ ഹാളില്‍ ചെല്ലും. അവിടെന്നാണ് ആഹാരം കഴിക്കുന്നെ. കഞ്ഞീം പറയുമാണ് എന്നും. ഞായറായ്‌ചേല് ഇറച്ചീം മീനും ഇടവിട്ടുണ്ടാവും. അന്ന് തന്നാണ് അലക്കാനുള്ള ദെവസോം. രാവിലെ കുര്‍ബാന കഴിഞ്ഞ് വന്നാല്‍ അലക്കും. ഞങ്ങള് കോറേ പെങ്കുട്ടികള്‍ ചേര്‍ന്ന് ഒന്നിച്ചാണത് ചെയ്യുക. അപ്പോഴാകെ ഒച്ചേം ബഹളോമാവും. ഒരു ദെവസം ഞാനും സോനേം കൂടെ ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാന്‍ കയറി. ഏതോ തലതെറിച്ചവളുമ്മാര് അത് സിസ്റ്റര്‍മാരോട് ചെന്നു പറഞ്ഞു. അവര് ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരേം ഓഫീസിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി. എന്നെ മാത്രം നിലത്ത് മുട്ട് കുത്തിച്ച് ഇരുത്തി. രണ്ട് കയ്യും മുന്നോട്ട് നീട്ടി വെപ്പിച്ചു. പട്ടീം പൂച്ചേം ഒക്കെ നില്‍ക്കുന്നത് പോലെയാണത്. എന്നിട്ടവര് പാവാട മോളിലേക്ക് പൊക്കി വെച്ചു. രണ്ട് സിസ്റ്റര്‍മാര്‍ വന്ന് ചൂരലോണ്ട് അടിതുടങ്ങി, അടീന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ചന്തീലും,തൊടേലും മാറി മാറിയാണ്. കണ്ണീന്ന് പലതും പറന്ന് പോവും. അടി കിട്ടിയ ദെവസമെല്ലാം ഞാനവിടെ തന്നേ മുള്ളും. അവര്‍ക്ക് തല്ലി മടി ആയാല്‍ നിര്‍ത്തും. പിന്നെ ഞാന്‍ തന്നെ മുറി വൃത്തിയാക്കണം. പിന്നെ മൂന്നോ നാലോ ദെവസം പാവാട ഇടാന്‍ പോലും പറ്റുകേല. ചന്തീം തൊടേം പൊട്ടിയൊലിച്ച് വേദന വന്നിട്ട്. അതൊക്കെ ഞാന്‍ സഹിക്കും പക്ഷേ ""പൊലയക്രിസ്ത്യാനി'' എന്നു വിളിച്ച് അടിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ നെഞ്ച് പൊട്ടും. സോനേന്റെ കയ്യിലാണവര് അടിക്കുക. രണ്ടോ മൂന്നോ അടികിട്ടുമ്പോള്‍ അവളെ കൈവെള്ളേല്‍ ചോന്ന വര വീഴും. അപ്പോഴവര് അടി നിര്‍ത്തും. എന്റെ ഈ കറുത്ത ചന്തീലും തൊടേലുമൊന്നും എത്ര ചൂരല് വീണാലും ചൊവക്കത്തില്ലാന്ന് അവര്‍ക്കറിയാം. പക്ഷേ തൊലീല് ആകെ വര വീഴും. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് തൊട്ടാലും അതിങ്ങനെ നിരന്ന് നടക്കണ പുഴുക്കളെ പോലെയുണ്ടാവുമെടീ. അത് മാറുവോളം എല്ലാ രാത്രീലും സോന എനിക്ക് തടവിത്തരും. എല്ലാരും ഉറങ്ങിയാല്‍ അവളും ഞാനും കൂടെ ഒരു പുതപ്പിനുള്ളീ കയറും. ഇരുട്ടത്ത് അവള് തന്നെ എന്റെ ഉടുപ്പ് അഴിക്കും. എന്നിട്ട് അവളുടെ കൈകൊണ്ട് ചൂരല് വീണ സ്ഥലത്തെല്ലാം തടവിത്തരും. തടവുമ്പോള്‍ ഞാനുമവളും ഒച്ചയില്ലാതെ കരയും. ഇടക്കവളെ വെരല് ദേഹം മുഴുവനുമോടും. ഞാനപ്പോള്‍ മിണ്ടാതെ കെടക്കും. അതൊരു സുഖമായിരുന്നു, അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോള്‍ സോന അവളെ ജീവിതം പറയും. അവളെ അപ്പന്‍ അമ്മയെ ഇട്ടേച്ച് പോയതോണ്ടാണ് ഇവിടെ എത്തീതെന്നു പറഞ്ഞു കരയും.''

 ആറ്

 ""അപ്പന്‍ ഞങ്ങളേം ഇട്ടേച്ച് പോയതിന്റെ നാലാം മാസത്തീ മമ്മിക്ക് കുവൈറ്റിലേക്ക് വിസ വന്നു'' ഇതും പറഞ്ഞാണ് അവള് കരച്ചില് തൊടങ്ങുക. പാവം നമ്മളെ പോലയല്ലെടീ പണോം വല്യ വീടുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്ന്. പക്ഷേ അവളെ അമ്മച്ചിക്ക് ആരേം വിശ്വാസമില്ലാത്തോണ്ട് മഠത്തീ ചേര്‍ത്തതാ. അവര് മാസാമാസം പണമയക്കും. മാസത്തീ ഒരു ഞായറായ്‌ച്ചേലെ ഉച്ച ഭക്ഷണം അവളെ അമ്മച്ചി സ്‌പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്നതാണ്. അതിന്റെ അഹങ്കാരമൊന്നും സോനക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. അവര് നല്ല ആര്‍സിക്കാരാണ്. മഠത്തീന്നും സ്‌കൂളിന്നും അതിന്റെ ഗുണോം അവള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ കാര്യത്തി നേരെ മറിച്ചും ആയിരുന്നു. അപ്പനാണ് ആദ്യം മതം മാറീത്. ഏതോ പൊന്തക്കോസ്തുകാരനാണ് അപ്പനെ ധ്യാനം കൂട്ടീത്. അപ്പന്‍ പിന്നെ അവരുമായി ഒടക്കി. ആ സമയത്താണ് ഫ്രാന്‍സിസ് എന്നു പേരുള്ള അച്ചനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. അച്ചനന്ന് രഹസ്യമായി ചാരായം കുടിക്കുമായിരുന്നു. അപ്പൻ അതിന് പറ്റിയ കൂട്ടായി. ഒളിച്ചോടി വന്നപ്പോള്‍ ഫ്രാന്‍സിസ് അച്ചനാണ് അമ്മച്ചിക്കും അപ്പനുമുള്ള ചെലവ് കാശ് നല്‍കീത്. അതിന്റെയൊരു കീഴ്‌പ്പെടല് അപ്പന് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അച്ചന്റെ കുശിനിക്കാരന്‍ വരെ അപ്പനെ ഇപ്പഴും പൊലയക്രിസ്ത്യാനി എന്നാ വിളിക്കുന്നത്. അപ്പനത് കേള്‍ക്കുന്നത് ഇഷ്ടവുമാണ്. ""സ്വന്തം ജാതീന്റെ പേര് കേള്‍ക്കുന്നത് മോശമൊന്നുമല്ല. നായര്, നമ്പൂരി എന്നൊക്കെ വിളിക്കണത് പോലെയാണത്'' അതിനെക്കുറിച്ച് അപ്പന്‍ അങ്ങിനെയാണ് പറയുന്നത്, ""അപ്പന്‍ പറയുന്നേലും കാര്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നും. പക്ഷേ എനിക്കിപ്പോഴും അത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചന്തീലെ പാട് ഓര്‍മ്മ വരും. പിന്നയാ സിസ്റ്ററര്‍മാരോട് മുഴുവന്‍ വെറുപ്പുമാണ്. വലിയ മീന്‍ കിട്ടിയാല്‍ പള്ളിയില്‍ എത്തിച്ചല്ലാതെ അപ്പന് ഇപ്പോഴും സമാധാനം ആവത്തില്ല. ഞാനും അപ്പനും ഇതും പറഞ്ഞ് വഴക്കിടാറുണ്ട്''

""ഇലേ'' എന്താടീ പൊലയത്തീന്നെ നെനക്കും വേണ്ടേ.? "വേണ്ടായെങ്കീ ഞാനിങ്ങനെ ഇലേടേ നെഞ്ചത്ത് കെടക്കുമോ? അതുമീ പെരുമഴയത്ത്. സോനേടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മരിച്ചു പോയ ചേട്ടനെ ഓര്‍ത്തു. എനിക്ക് ആദ്യം പുറത്തായന്ന് അവനും ഞാനും മാത്രമേ വീട്ടിലൊണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പാപ്പന്‍ പന്നീനെ കൊല്ലാനും, അമ്മച്ചി ആശുപത്രീലും പോയ സമയമായിരുന്നത്. ഞാനാകെ പേടിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്‍ വന്നാണ് ചോരയായ ചുരിദാര്‍ മാറ്റാന്‍ പറഞ്ഞത്. നടക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഇരുന്ന എന്നയവന്‍ കുളിമുറീല്‍ എടുത്ത് കൊണ്ടു പോയി. അവന്റെ ഷര്‍ട്ടേല്‍ ചോര ആയിരുന്നു. എനിക്കാണേല്‍ വേദനിച്ചിട്ട് നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലായിരുന്നു. അമ്മച്ചീനെ കാണാന്‍ തോന്നി. ഞാനുറക്കെ കരഞ്ഞു. അവനപ്പോള്‍ എന്നെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു. എന്നിട്ടും ഞാന്‍ കരഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴവന്‍ കാപ്പിയിട്ട് തന്നു. ചുറ്റിലുമുള്ള എല്ലാം ചുഴീല്‍ പെട്ട് കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. അടിവയറ്റീല്‍ ഒരുമിച്ച് കുറേ കൊളുത്തുകളിട്ട് ആരോ വലിക്കുന്നത് പോലെ. ഓരോ നിമിഷവും വേദനകൊണ്ട് ഞാന്‍ പുളഞ്ഞു. എന്റെ കരച്ചില് സഹിക്കാന്‍ കഴിയാതായപ്പോള്‍ അവന്‍ ഓടിച്ചെന്ന് അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. അവര് വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങളെ രണ്ടാളേം നോക്കി ഒരേ ചിരി ആയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ എനിക്ക് അവരെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം വന്നു. അവനെ അവര് മുറീന്ന് പുറത്താക്കി. എന്നോട് നീ വെല്യ പെണ്ണായെന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മച്ചീടെ മുറീല്‍ച്ചെന്ന് അവര് തന്നെ തുണിയെടുത്ത് വന്നു. അവരെന്നെ കുളിമുറീല് കൊണ്ടു പോയി. ഞാന്‍ അപ്പോഴും അമ്മച്ചിയെ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു. അമ്മച്ചി വരുന്നത് വരെ അവര് എന്റെ കൂടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. അതിനെടേല്‍ പാപ്പന്‍ വന്നു. അവര് പാപ്പനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. പാപ്പനപ്പോള്‍ അവനേം കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് പോയി. തിരിച്ച് വരുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പേരക്കേം മാങ്ങേം വാങ്ങിയാ വന്നത്. കുട്ടത്തീ പുതിയൊരു ഉടുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മച്ചി വന്നപ്പോള്‍ അവന്റെ ഷര്‍ട്ടിലെ ചോര കണ്ട് കുറേ ചിരിച്ചു. അപ്പോഴെനിക്കും ചിരി വന്നു.

Varal Murivukal Malayalam Novel by Rihan Rashid illustration by Jazila Lulu

അന്ന് രാത്രി അവന്‍ പാപ്പന്റെ കൂടെ ഷെഡിലായിരുന്നു കിടന്നത്. അമ്മച്ചിയെന്നോട് ഇനി മുന്‍പത്തെ പോലെ ചാടിമറിഞ്ഞ് കളിക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞു. വെല്യ പെണ്ണായാലുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് തന്നു. ഞങ്ങളന്ന് കുറേ നേരം മിണ്ടീം പറഞ്ഞുമിരുന്നു. നാല് ദെവസം അമ്മച്ചി റബറ് വെട്ടാന്‍ പോയില്ല. സൊസൈറ്റീല് പാലിന് ഏല്‍പ്പിച്ചു. ഞാന്‍ അപ്പോഴാണ് എന്റെ ദേഹം ശരിക്കും കാണാന്‍ തൊടങ്ങീത്. പഴയത് പോലെ ആയിരുന്നില്ലത്. നല്ല മാറ്റമുണ്ടായിരുന്നു. 

ഇലേ. നീയെന്താ ഓര്‍ക്കുന്നെ? ""ഒന്നുമില്ലന്നെ, ഞാനന്ന് പാപ്പായി എന്റെ ഉടുപ്പഴിച്ചത് ഓര്‍ത്തതാ. അയാള് കാരണായിരുന്നു ഞാന്‍ മഠത്തീ പോയത്. മാസത്തീ ഒരു ദെവസം അപ്പനും അമ്മേം അവനും വരും. പള്ളിയോട് ചേര്‍ന്നുള്ള മുറ്റത്തിരുന്ന് ഞങ്ങള് സംസാരിക്കും. അവര് വരുമ്പോള്‍ കൊണ്ട് വരുന്ന പലഹാരം ഞാനെല്ലാര്‍ക്കും കൊടുക്കും. സോനക്ക് മറ്റുള്ളോരെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കൊടുക്കും. സിസ്റ്റര്‍മാരോട് സമ്മതം വാങ്ങി ഞങ്ങളന്ന് പുറത്ത് പോവും. വൈകിട്ട് അഞ്ച് മണിയാവുന്നേന് മുന്നെ തിരിച്ചെത്തണം. അന്ന് ഹോട്ടലീന്ന് ചോറുണ്ണും. ഞാനും അവനും ഒന്നിച്ചാണ് ഇരിക്കുക. അവനപ്പോള്‍ അപ്പന്‍ കഴിഞ്ഞ ദെവസം പിടിച്ച മീനിനെ പറ്റി പറയും. എനിക്ക് തോന്നുന്നെ അവന്റെ ഉള്ളില്‍ എപ്പോഴും ഒരു പുഴയുണ്ടെന്നാണ്. തിരിച്ച് വരുമ്പോള്‍ സോനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പാല്‍പ്പേട അപ്പനെ കൊണ്ട് വാങ്ങിപ്പിക്കും. സിസ്റ്റര്‍മാര് കാണാതിരിക്കാന്‍ ഉടുപ്പിന്റേം ഷിമ്മീസിന്റേം എടേല്‍ ഒളിപ്പിച്ച് വെക്കും. അവര് പോവാന്‍ തൊടങ്ങുമ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണു നെറയും. മോളിവിടെ സുഖായിട്ട് നിക്കണമെന്ന് അമ്മച്ചി പറയും. അപ്പോഴോക്കെ തൊടേന്ന് വേദന വരും. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ ഹാളിലേക്ക് ഓടും. അവര് സിസ്റ്റര്‍മാരുമായി സംസാരിച്ച് തിരികെ വീട്ടിലോട്ടു പോവും. ഞാനപ്പോള്‍ മുകളിലെ ജനലീക്കൂടെ അവര് പോവുന്നത് നോക്കി നില്‍ക്കും. അവര് കൊണ്ടു വന്ന പലഹാരങ്ങളെല്ലാം തന്നെ സിസ്റ്റര്‍മാര് അടുക്കളേലെ വേസ്റ്റ് പാത്രത്തീ തട്ടും. സോനേനെ പ്രത്യേകം വിളിച്ച് ഞാന്‍ തരുന്നതൊന്നും തിന്നരുതെന്ന് പറയുമായിരുന്നു. അവളു തന്നെയാണ് എന്നോട് അക്കാര്യം പറഞ്ഞത്. പൊലയന് വൃത്തികുറവാണെന്നാണ് അവര് പറയുന്നത്. എത്ര കുളിച്ചാലും പോവാത്ത ഉളുമ്പ് മണമാണ് ഞങ്ങളെ കൂട്ടത്തിനെന്ന് പറയും. എനിക്കത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ സങ്കടം വരും. അന്നു വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ കുറെ നേരം കുളിക്കും. മിക്കവാറും ഒരു സോപ്പ് മുഴുവന്‍ തീര്‍ക്കും. എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയാല്‍ സോന പതുക്കെ എഴീച്ച് എന്റെ അടുത്ത് വരും. അവള് ശ്രദ്ധിച്ച് വന്നില്ലേല്‍ അന്ന് രാത്രി മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ മുട്ടുകാലീല്‍ നില്‍ക്കേണ്ടി വരും. ഒമ്പത് മണിക്ക് ലൈറ്റണച്ചാലും സിസ്റ്റര്‍മാര് ഒറങ്ങാന്‍ പതിനൊന്ന് കഴിയും. അതിനെടേല്‍ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ അവര് ഞങ്ങള് പിള്ളേര് കെടക്കുന്ന ഹാളില്‍ വരും. ആരേലും ഉറങ്ങാതെ സംസാരിച്ച് കെടക്കുന്നോ നോക്കാനാണത്. അങ്ങനെ ആരേലുമുണ്ടേല്‍ അടിയൊറപ്പാണ്. ഒന്നിച്ചൊരു കട്ടിലേല്‍ ആരേലും കെടക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ രാവിലെ വരെ മുട്ടുകുത്തി നിര്‍ത്തിക്കും. അതും വരാന്തേലെ നെലത്താണ്. രണ്ട് കാലിലേം മുട്ടിലെ തൊലി പൊളിഞ്ഞ് പോവും. രണ്ട് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒന്നിച്ച് കെടക്കുന്നത് പാപമാണെന്നാണ് അവര് പറയുന്നത്. കര്‍ത്താവങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നണില്ല. അതൊക്കെ പെണ്ണിനോട് കെറുവുണ്ടായിരുന്ന ആരോ ഉണ്ടാക്കീതാവും. സിസ്റ്റര്‍മാര് ഒറങ്ങീന്ന് ഒറപ്പായാല്‍ സോന എനിക്ക് അടുത്തേക്ക് വരും. സോനേം ഞാനും മാത്രമല്ല വേറേം ചിലര് ഒന്നിച്ച് കെടക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ അവളും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എനിക്ക് സോപ്പിന്റെ മണമല്ലാന്ന്. വേറെന്തോ മണമാണെന്ന്. അത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ദേഷ്യോം സങ്കടോം വരും. പക്ഷേ അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കെടക്കും. എനിക്കിപ്പഴും എന്റെ ദേഹത്ത് ഉളുമ്പ് മണമാണെന്നാ തോന്നുന്നെ. എടീ,നെനക്കന്നെ ഉളുമ്പ് മണക്കുന്നുണ്ടോ? ""എനിക്കൊന്നും മണക്കുന്നില്ല ഇലേ. അതൊക്കെ നെന്റെ തോന്നലാവും. ഞങ്ങള് നായന്മാരാണ്. പക്ഷേ പേരിലെ അതോള്ളൂ. അമ്മച്ചി അമ്പലത്തീ പോവും. ഞാനും, ചേട്ടനുള്ളപ്പോള്‍ അവനും പോവാറില്ലായിരുന്നു. പാപ്പനാണ് അതിന് കാരണമെന്നാണ് അമ്മച്ചി പറയുന്നെ. സത്യത്തീ അമ്പലത്തീ പോയിട്ട് എനിക്കോന്നും തോന്നീട്ടില്ല. ചെറുതാവുമ്പോള്‍ പോവാന്‍ ഇഷ്ടായിരുന്നു. പിന്നെയാകെ ഇഷ്ടമുള്ളത് ഞങ്ങടെ ഉത്സവമാണ്. പണമുള്ളോര്‍ക്കത് ആഘോഷാണ്. ഇല്ലാത്തോരെ കാര്യം എല്ലാടെത്തും ഒന്ന് തന്നാണ്. 

Varal Murivukal Malayalam Novel by Rihan Rashid illustration by Jazila Lulu

ഇലേ മഴ പിന്നേം കൂടുവാണല്ലോ? നമ്മളെ ആരേലും കാണോ ഇവ്‌ടെന്ന്? ""നീയൊന്ന് മിണ്ടാതിരിക്ക് അന്നമ്മോ, ഈ മഴത്ത് ആരും വരില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും ഈ പൊന്തേലേക്ക്'' ""ഇലേ എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ പാപ്പനേം ചേട്ടനേം കാണാന്‍ തോന്നുവാ..'' ""എന്നാത്തിനാടീ? ചേട്ടന്‍ മരിച്ച് പോയതല്ലേ, തീവണ്ടി ഒന്ന് വേഗം വന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ഇതിപ്പോള്‍ തന്നെ ഒരു മണിക്കൂര്‍ ലേറ്റായി'' ""ഇലേ എന്തിനാണെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്കറിയത്തില്ല. പക്ഷേ അമ്മച്ചിയന്ന് റബറ് കത്തീം വെച്ച് കെടന്നത് പോലെയാണ് ഇപ്പോയെനിക്ക് തോന്നുന്നെ. പാപ്പാനോട് എനിക്ക് പ്രേമം ആയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ പാപ്പനെ ആലോചിക്കൂമ്പോഴെല്ലാം നെഞ്ചീന്നൊരു തീവണ്ടി പുറപ്പെടും. അതോടിയോടി അടിവയറ്റില്‍ ഇടിച്ച് നില്‍ക്കുകയാണ്. അവന്‍ പോയതിന് ശേഷം പാപ്പന്‍ ശരിക്കും തളര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ അധിക സമയോം പന്നികള്‍ക്ക് ഒപ്പമാണ്. ശിശിരയോടും, സീനത്തിനോടും ഞാനിക്കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. അവര് രണ്ടാളുമപ്പോള്‍ എന്നെ കളിയാക്കി'' ""നെനക്ക് മാത്രല്ല ഞങ്ങക്കും പാപ്പനെ പോലെ ചെലരെ കാണുമ്പോള്‍ അടിവയറ്റീന്ന് ഒരെളക്കമുണ്ട്. പക്ഷേ ഞങ്ങളതങ്ങ് മറന്നേക്കും'' ഇതും പറഞ്ഞവര് രണ്ടാളും ചിരിക്കും. വീടിനടത്തുള്ള കൂട്ടുകാരികളാണ്. പ്ലസ്റ്റൂം ഡിഗ്രീം ഞങ്ങള് മൂന്ന് പേരും ഒന്നിച്ചാണ് പഠിച്ചത്. ""എടീ, എനിക്കെന്തോ നീയീ പറയുന്ന തീവണ്ടി ഓടുന്നില്ല. പക്ഷേ നീ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അതൊക്കെ ഒന്നനുഭവിക്കാന്‍ തോന്നുവാ. പക്ഷേ അതോര്‍ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഒരു വരാല് എനിക്ക് നേര്‍ക്ക് തുപ്പലിറ്റിച്ച് കൊഴുത്ത് നില്‍ക്കാണ്'' ""അതെന്താ ഇലേ..'' ""അന്ന് അപ്പായി, ഉടുപ്പഴിച്ചതിന് ശേഷം എനിക്കെന്തോ പേടി ആയിരുന്നു. മഠത്തി പോയപ്പോള്‍ അവര് പറഞ്ഞു തന്ന കഥേലെല്ലാം ആണും പെണ്ണും തമ്മീല്‍ തോന്നുന്നതെല്ലാം പിശാചിന്റെ പണിയാന്നാണ് പഠിപ്പിച്ചതും.. വേദപുസ്തകത്തീ അങ്ങനെയാണ് പറയുന്നത് പോലും. ആദത്തേം ഹവ്വേനേം സ്വര്‍ഗത്തീന്ന് പൊറത്താക്കാന്‍ കാരണക്കാരാനായ പിശാചിന്റെ കഥ നെനക്കും അറീന്നതല്ലേ? പക്ഷേ എന്റെ ജീവിത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട പിശാച് അപ്പായിയാണ്. മൂന്ന് മാസം കൂടൂമ്പോള്‍ മഠത്തീന്ന് കുറച്ച് ദെവസം വീട്ടി നില്‍ക്കാന്‍ വിടും. അപ്പനാണ് മിക്കവാറും എന്നെ കൊണ്ടു പോവാന്‍ വരുന്നത്. വൈന്നേരം മഠത്തീന്ന് പുറപ്പെട്ടാല്‍ രാത്രിയാവും ഞങ്ങള് വീട്ടിലെത്താന്‍. അമ്മച്ചീം അവനും ഞങ്ങളെ കാത്ത് നില്‍ക്കും. അവനും അപ്പനും അന്ന് രാത്രി കുടിക്കില്ല. ഇറച്ചീം കഞ്ഞീം കഴിച്ച് ഞങ്ങള് നാല് പേരും രാത്രീല്‍ കഥ പറഞ്ഞിരിക്കും. സാധാരണ ഞാന്‍ വന്നാല്‍ അമ്മച്ചി പിന്നെ എവിടേം പോവാറില്ലേ. പക്ഷേ അന്ന് അമ്മച്ചിക്ക് അമ്മായിന്റെ കൂടെ ആശുപത്രീല്‍ പോവേണ്ടി വന്നു. പാവത്തിന് ഷുഗറ് കൂടുതലായിരുന്നു. അവര് പോവുമ്പോള്‍ വാതിലടക്കാന്‍ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്. അമ്മച്ചിയാണേല്‍ അപ്പായി അവിടെ ഉണ്ടെന്ന് എന്നോട് രഹസ്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. ഒമ്പതാം ക്ലാസിലായിരുന്നു ഞാനാ സമയത്ത്. ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തോണ്ട് ഞാന്‍ മുറീലടച്ചിരുന്നു.

""ഇലേ.!'' 

""എന്താടീ.''

""നീയൊന്ന് വേഗം പറയോ.? എന്റെ നെഞ്ചിടിക്കുന്ന്. ഞാനാ മുറീല്‍ പെട്ടത് പോലെ. തീവണ്ടി വരുന്നേന് മുന്‍പ് ഞാന്‍ മരിച്ച് പോവും.''

(തുടരും)​​​​​​​​​​​​​​


വായനക്കാര്‍ക്ക് ട്രൂകോപ്പി വെബ്‌സീനിലെ ഉള്ളടക്കത്തോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങള്‍ letters@truecopy.media എന്ന വിലാസത്തിലേക്ക് അയക്കാം.​​​​​​​

റിഹാൻ റാഷിദ്

നോവലിസ്​റ്റ്​. സമ്മിലൂനി, അഘോരികളുടെ ഇടയില്‍, ലക്ഷദ്വീപ് ഒരു സൂഫി ലാൻറ്​, ഡോള്‍സ് എന്നിവ പ്രധാന കൃതികള്‍. 

Audio

PLEASE USE TRUECOPY WEBZINE APP FOR BETTER READING EXPERIENCE.

DOWNLOAD IT FROM